Gromiwoja

SCENA PIĘTNASTA

Te same. Mężatka II.

MĘŻATKA II

uciekając, spostrzega Gromiwoję i woła

Len niełupiony! Oj, cóżem zrobiła…
W domu zmarnieje!

GROMIWOJA

Patrzcie ją; ta miła
Len niełupiony wybrała się łupić!
Wracaj natychmiast!

MĘŻATKA II

Lecz na światło Zorzy,
Wracam w tej chwili, tylko, że go zmiędlę…

GROMIWOJA

Nie będziesz międlić: znam ja tę robotę.
Na to międlenie każda ma ochotę!

Mężatka II cofa się zaperzona do poprzedniej, która się z tego cieszy.

Wychodzi powoli mężatka III.