Школа жён

SCENA DRUGA

ARNOLF, GRZELA, AGATKA.

GRZELA

O, co teraz, to…

ARNOLF

                                     Cicho. Chodźcie tutaj. Nuże!
Bliżej, bliżej: tu chodźcie. Cóż ty tak z daleka?…

AGATKA

Och! pan tak strasznie patrzy, krew z serca ucieka.

ARNOLF

Ha! Więc tak wypełniono tu rozkazy moje?
I na współkę zdradzaliście mnie tu oboje?

AGATKA

padając Arnolfowi do kolan:

Panie, niech mnie pan nie zje, zlituj się nade mną!

GRZELA

na stronie:

Wściekły pies go ukąsił; błagać go daremno.

ARNOLF

na stronie:

Uff! mówić nie potrafię, pot mi spływa z czoła,
Duszę się, chciałbym się móc rozebrać do goła.

Do Grzeli i Agatki:

A, wy szelmy! więc, choć wam mówiłem wyraźnie,
Daliście, by mężczyzna…

Do Grzeli, który chce uciekać:

                                     Chcesz uciekać, błaźnie!
Czekaj, ja cię…

Do Agatki:

                                     Ni kroku! Ja ci tu postoję!
Gadaj mi zaraz!…

Do Grzeli:

                                     Tak jest! gadajcie oboje…

Grzela i Agatka wstają i znowu chcą uciekać.

Kto się ruszy, zatłukę kijem bez gadania.
W jaki sposób ten człowiek wkradł się do mieszkania?
Dalej! mówcie. No, prędko, żwawo, szybko, rychło,
Bez łgarstw. No?

GRZELA i AGATKA

                                     Ach!

AGATKA

znów przypadając do kolan Arnolfa:

Ze strachu serce mi ucichło.

GRZELA

padając do kolan Arnolfa:

Umieram.

ARNOLF

na stronie:

                                     W pociem cały; brakło mi oddechu;
Trzeba się przejść, ochłodzić; tak, tak, bez pośpiechu,
Mogłemż przewidzieć, kiedy dzieckiem go widziałem,
Że on na to wyrośnie? Drżę na ciele całem!
Myślę, że lepiej będzie, abym od niej samej
Łagodnością wybadał rozmiary tej plamy.
Pohamujmy się; teraz na gniewy nie kolej.
Cierpliwości, me serce, powoli, powoli.

Do Grzeli i Agatki:

Wstańcie, idźcie do domu wołać tu Anusi,
Nie, czekajcie.

Na stronie:

Znienacka się to odbyć musi;
Mogliby ją uprzedzić o zgryzocie mojej;
Lepiej będzie, gdy sam ją wywołam z pokoi.

Do Grzeli i Agatki:

Tu czekać.