Κύκλωψ

ΣΚΗΝΗ ΙΑ'

ΟΔΥΣΣΕΥΣ—ΧΟΡΟΣ
                                         Ελάτε τώρα,
  παιδιά του Βάκχου ευγενικά, εκείνος πάει μέσα
  σε λίγο από το κρασί σ' ύπνον βαρύν θα πέση
  κι' απ' το άτιμο λαρύγγι του της σάρκαις θα ξεράση
  που έφαγε πρωτήτερα. Μέσα ο δαυλός καπνίζει
  και τίποτα δεν μένει πια παρά στο μάτι μέσα
  να μπη. Ελάτε, δείξετε πως είσθε άνδρες. Θάρρος!

ΧΟΡΟΣ
  Πέτρα η καρδιά μας θα γενή και σίδερο. Προχωρεί
  μέσ' στη σπηληά πριν τίποτα κακό ο πατέρας πάθη.
  Και μείνε ήσυχος για εδώ, θα είναι όπως τα θέλεις.

ΟΔΥΣΣΕΥΣ
  Ω Ήφαιστε, ω βασιλιά της Αίτνας, κάψε τώρα
  του γείτονα σου του κακού το μάτι, μια για πάντα
  από αυτόν ναπαλλαχθής. Και συ παιδί της Νύχτας
  ω Ύπνε, έλα κάθησε στα μάτια του θηρίου
  που το μισούνε οι θεοί. Έπειτα από την νίκη
  της Τροίας μην αφήσετε ο Οδυσσεύς να πάθη
  κ' οι σύντροφοι του, άδικα από χέρια ενός ανθρώπου
  που ούτε τους θεούς τιμά ούτε θνητούς φοβάται.
  Άλλως θα το πιστέψουμε ότι η τύχη είναι
  θεός, και ότι οι θεοί είναι κατώτεροι της.

(Εισέρχεται εις το σπήλαιον).