Κύκλωψ

ΣΚΗΝΗ ΙΓ'

ΟΙ ΑΥΤΟΙ—ΟΔΥΣΣΕΥΣ

ΟΔΥΣΣΕΥΣ
  Για το θεό ησυχάσατε, ω Σάτυροι. Σωπάτε
  κλείσετε πια το στόμα σας. Σας το απαγορεύω.
  να πάρετε αναπνοή, να κλείσετε τα μάτια
  να φτύσετε, μη άξαφνα ξυπνήση ο Κύκλωψ μέσα
  πριν ο δαυλός στο μάτι του χωθή.

ΧΟΡΟΣ
                                         Να μη σε μέλη,
  μια λέξι δεν θα βγάλωμε, και την αναπνοή μας
  θα την κρατήσωμε.

ΟΔΥΣΣΕΥΣ
                  Εμπρός, απ' τη φωτιά τραβήχτε
  το ξύλο γιατί επύρωσε καλά και μέσ' στο άντρον
  πηγαίνετε

ΧΟΡΟΣ
      Καλλίτερα δεν είναι να ορίσης
  ποιοί πρώτα θα τραβήξουμε απ' τη φωτιά το ξύλο
  και ποιοι θα το βυθίσουνε στον Κύκλωπος το μάτι
  για να μην κάνωμε άτακτα καθένας ότι τύχη;
ΗΜΙΧΟΡΙΟΝ
  Εμείς μακρυά βρισκόμαστε απ' της σπηληάς τη θύρα
  και αδύνατον να φτάσωμε το ξύλο ως το μάτι.

ΧΟΡΟΣ
  Κ’ εμείς εκουτσαθήκαμε άξαφνα.
ΗΜΙΧΟΡΙΟΝ
                          Πώς το ίδιο
  μαζή μ' εμάς επάθατε; γιατί εμάς τα πόδια
  εκεί που εστεκόμαστε στραβώσανε.

ΟΔΥΣΣΕΥΣ
                                         Α, έτσι
  εκεί που εστεκόσαστε;
ΗΜΙΧΟΡΙΟΝ
                      Αλήθεια! Και τα μάτια
  γεμίσανε δεν ξέρω τι, σαν σκόνη ή σαν στάκτη.

ΟΔΥΣΣΕΥΣ
  Άνανδροι, φοβιτσάρηδες. Για τίποτε δεν είσθε.

ΧΟΡΟΣ
  Είνε ανανδρία την ράχη μας αν αγαπάμε; Είναι
  κακό, που δεν δεχόμαστε να φάμε τέτοιο ξύλο
  που να μας βγουν τα δόντια μας; Ξέρομε ένα τραγούδι
  ένα τραγούδι μαγικό του Ορφέως που μπορούσε
  να κάμη μόνος του ο δαυλός να πάη και να κάψη
  το μάτι το μονάκριβο του Γίγαντος.

ΟΔΥΣΣΕΥΣ
                          Αλήθεια
  από καιρό σας ήξερα πως τέτοιοι είσθε· τώρα
  σας έμαθα καλλίτερα. Βλέπω πως είναι ανάγκη
  να πάρω τους συντρόφους μου να με βοηθήσουν. Όμως
  αν δύναμι στα χέρια σας δεν νοιώθετε, με λόγια
  τουλάχιστον βοηθήστε μας και προσευχή που θάρρος
  να δώση στους συντρόφους μου το χρέος των να κάμουν.

ΧΟΡΟΣ
  Αυτό το κάνομε. Για μας θα κινδυνεύσουν άλλοι,
  ενώ εμείς με προσευχή θα βγάζωμε το μάτι
  του Κύκλωπος.

(Ο Οδυσσεύς εισέρχεται εις το σπήλαιον).