Κύκλωψ

ΣΚΗΝΗ ΙΔ'

ΧΟΡΟΣ (μόνος)

ΧΟΡΟΣ
                                    Θάρρος! Με θάρρος σπρώχνετε
                                               μη χάνετε καιρό.
                                      Βυθίστε μέσ' στο μάτι του
                                         αυτού όπου τους ξένους
                                             ωσάν θηρίο έτρωγε.
                                            Χτυπάτε! Κάψετέ τον
                                           της Αίτνας τον βοσκό
                                       και φύγετε έπειτα γοργοί
                                      μην τύχη κι' απ' τον πόνο
                                          σας κάμη τίποτα κακό.

(Ακούεται η φωνή του Κύκλωπος).

ΚΥΚΛΩΨ
  Αλλοίμονο μου! Μούκαψαν το μάτι!…

ΧΟΡΟΣ
                                         Ω τι τραγούδι
  ωραίο! Ξανατραγούδηστο, ω Κύκλωψ.

ΚΥΚΛΩΨ

(Εξερχόμενος και κρατών το μάτι του)

                                         Δυστυχία!
  τι προσβολή μου έγινε· εχάθηκα!

(Προς τους Έλληνας:)

                                         Αλλ' όμως
  μη σας περνάει από τον νου πως θα σωθήτε, αχρείοι.
  Δεν φεύγετε απ' τα χέρια μου. Εις της σπηληάς τη θύρα
  εδώ στη μέση θα σταθώ και θα σας πιάσω όλους.

ΧΟΡΟΣ
  Τι τρέχει; τι είναι η φωνές αυτές, ω Κύκλωψ;

ΚΥΚΛΩΨ
  Τι είναι;
  Εχάθηκα

ΧΟΡΟΣ
                  Τι έπαθες; Πώς είσαι έτσι;

ΚΥΚΛΩΨ
  Είμαι
  χειρότερα απ' ό,τι βλέπετε.

ΧΟΡΟΣ
                      Μήπως απ' το μεθύσι
  έπεσες στη φωτιά;

ΚΥΚΛΩΨ
                      Ο Κανείς μ' έκαμε όπως είμαι.

ΧΟΡΟΣ
  Κανείς; Δεν σούκαμε λοιπόν κανείς κακό;

ΚΥΚΛΩΨ
                                         Σας λέω
  πως ο Κανείς μου έκαψε το μάτι

ΧΟΡΟΣ
                                        Ώστε δεν είσαι
  στραβός.

ΚΥΚΛΩΨ
  Είθε να είσαστε και σεις ωσάν εμένα.

ΧΟΡΟΣ
  Πώς γίνεται να είσαι στραβός αφ' ού το λες ο ίδιος
  πως δεν σε στράβωσε κανείς;

ΚΥΚΛΩΨ
                                        Με περιπαίζεις; Έλα
  λέγε που είναι ο Κανείς

ΧΟΡΟΣ
                      Μα, πουθενά δεν είναι.

ΚΥΚΛΩΨ
  Λοιπόν ο ξένος, να στο πω για να το καταλάβης,
  ο ξένος με κατέστρεψε ο άτιμος, εκείνος
  που μούδωσε να πιω κρασί για να με καταβάλη.

ΧΟΡΟΣ
  Είναι, αλήθεια το κρασί αγωνιστής γενναίος.

ΚΥΚΛΩΨ
  Για το θεό, εφύγανε ή μέσα είναι ακόμα;

ΧΟΡΟΣ
  Όχι, στο βράχο στέκονται χωρίς να βγάζουν λέξι.

ΚΥΚΛΩΨ
  Από ποιο χέρι;

ΧΟΡΟΣ
                  Απ' το δεξί.

ΚΥΚΛΩΨ
  Πού;

(Διευθύνεται προς τον βράχον)

ΧΟΡΟΣ
                                        Απάνω εις τον βράχο
  τους έπιασες;

ΚΥΚΛΩΨ
                  Άλλο κακό μ' ευρήκε. Το κεφάλι
  στον βράχο απάνω έσπασα.

ΧΟΡΟΣ
                      Να τους! θα σου' ξεφύγουν.

ΚΥΚΛΩΨ
  Ώστε δεν ήτανε εκεί που ελέγατε;

ΧΟΡΟΣ
                                        Δεν σου είπα
  εκεί.

ΚΥΚΛΩΨ
      Λέγε λοιπόν που είναι.

ΧΟΡΟΣ
Γύρω γύρω τρέχουν
  αριστερά σου.

ΚΥΚΛΩΨ
                  Αλλοίμονο! Με περιπαίζουν τώρα
  στη δυστυχία μου.

ΧΟΡΟΣ
                  Ήρθανε· μπροστά σου πια δεν είναι
  Κανείς.

ΚΥΚΛΩΨ
      Κανείς; Ω άθλιε που βρίσκεσαι;

ΟΔΥΣΣΕΥΣ
                                         Μακρυά σου
  Ο Οδυσσεύς είμαι εγώ και ξέρω να φυλάξω
  τον εαυτόν μου.

ΚΥΚΛΩΨ
                  Πώς; Λοιπόν άλλο όνομα έχεις τώρα;

ΟΔΥΣΣΕΥΣ
  Το όνομα που μού' δωσε ο πατέρας μου σου λέω.
  Ήταν καιρός ναρθώ εγώ και να σε τιμωρήσω
  για τους ανθρώπους που έτρωγες. Τι θα ωφελούσε η δόξα
  ότι την Τροία εκάψαμε, αν δεν ετιμωρούσα
  τον φόνον των συντρόφων μου;

ΚΥΚΛΩΨ
                                        Αλλοίμονο σ' εμένα.
  Ήρθ' ο καιρός ο παλαιός χρησμός να γίνη. Γιατί αλήθεια
  μου είχαν 'πη, ότι εσύ όταν η Τροία πέση
  κι' όταν γυρίσης απ' αυτήν το φως μου θα μου σβύσης.
  Μα και για σένα ο χρησμός είπε πως θα τραβήξης
  μαρτύρια στη θάλασσα πολύν καιρόν ακόμα;

ΟΔΥΣΣΕΥΣ
  Κλαίγε και στέναζε· αφορμή και για τα δυο σου δίνω.
  Τώρα εγώ κι' οι φίλοι μου τραβούμε στ' ακρογιάλι
  και πέρνω το καράβι μου κι' από της Σικελίας
  τη θάλασσα, τη πλώρη μου για την πατρίδα βάζω.

ΚΥΚΛΩΨ
  Ά όχι. Γιατί αυτήν εδώ την πέτρα θα σηκώσω
  κι' όλους τους ναύτας σου και σε θα θρυμματίσω. Απάνω
  στο βράχο εκείνον θ' ανεβώ, αν και τυφλός περνώντας
  μέσα από το σπήλαιο που είναι ανοιχτό τριγύρω.

ΧΟΡΟΣ
  Κ' εμείς ναύταις θα γίνωμε στου Οδυσσέως το πλοίο
  και εις τον Βάκχον έπειτα θα αφιερωθούμε.