Κύκλωψ

ΣΚΗΝΗ ΙΒ'

ΧΟΡΟΣ (μόνος)

ΧΟΡΟΣ
                                      Θα τον πιάση απ' το λαιμό
                                            σαν τανάλια ο πόνος
                                          το θεριό που τρέφεται
                                           απ' ανθρώπων σάρκαις
                                       και της κόρες των ματιών
                                               η φωτιά θα κάψη.
                                               Ο δαυλός επύρωσε
                                              της δρυός κλωνάρι
                                       μέσ' στη στάχτη καρτερεί
                                           στη φωτιά κρυμμένος.
                                             Έλα, Μάρων, γύρισε
                                              το μυαλό του τώρα
                                           και για την εκδίκησι
                                           βοήθησε μας. Βγάλτου
                                            το μονάχο μάτι του.
                                           γίνου ο θάνατος του.
                                          Πάλι θέλομε να ιδούμε
                                              τον θεό τον Βάκχο
                                          με στεφάνια από κισσό
                                                τον επιθυμούμε.
                                            Θέλομε του Κύκλωπος
                                           την ερημιά ναφήσωμε.
                                            Θάρθη η ώρα άρα γε·
                                              τέτοιας ευτυχίας;