Плошча Перамогі

Не пытайся, дзе і калі ўсё гэта адбылося, папярэджвае новая кніга Альгерда Бахарэвіча. Раман-прыпавесьць, які толькі прыкідваецца гістарычным – а насамрэч выводзіць чытача са свайго «ніколі і нідзе» наўпрост у ХХІ стагодзьдзе зь ягоным новым успрыманьнем праўды, хлусьні, інфармацыі і ўлады. А адначасова – у тую Беларусь, што адчула нарэшце подых Вялікай Гісторыі.

Жанры

Рейтинг LiveLib

4,1

47 оценок

5
45%
4
45%
3
6%
2
4%
1
0%

Ваша оценка

Прочитали 57Хотят прочитать 21

Рецензии

Osman_Pasha13 августа 2021 г.
Аднойчы невядома дзе і невядома калі па старой лясной дарозе, а часам нават не па дарозе, а проста па напрамку прайшоў каралеўскі вястун. Клічуць яго – Лёкса Шпуль і ён валодае каштоўнейшымі звесткамі аб выніку вялікай бітвы каралеўскага войска з войскам іншаземным. Лёкса успрымае свой паход як вельмі пачэсны абавязак, бо яго выправіў у шлях сам Кароль. І хоць вынік бітвы – параза, але паведамленне вестуна з'яўляецца праўдай.
Пакуль Кароль ваяваў, у краіне пачалі адбывацца змены. Рэгент, брат Караля, пачаў прымаць новыя законы, мяркуючы палепшыць стан жыцця для простых людзей. І адзін з законаў абвяшчае, што калі вястун прыносіць звесткі аб паразе, яго трэба пакараць смерцю, бо салдата, які добра ваюе з бітвы не выправяць. А калі прыйдуць звесткі аб перамозе, то вестуна трэба узнагародзіць, бо з такой радаснай навіной адправяць толькі лепшага салдата. Для рэгента найбольш прымальнымі з'яўляюцца

Правільная інфармацыя ад правільных людзей. Правільныя адказы на правільныя пытанні.
Кароль даўно заўважыў, што брат носіцца з ідэяй «інфармацыі», але ў яго другі погляд на сітуацыю

Што гэта такое, адзін бог ведае. Інфармацыя… Бязглуздае слова. Ёсьць толькі праўда, Эдгар. Суворая праўда.
На сваім шляху Лёкса даведаўся аб новаўводзінах і здаецца прыняў ды інтуітыўна зразумеў іх нават лепей за тых людзей якія ўсё гэта прыймалі. Бо пакуль ён дайшоў да сталіцы звестка аб паразе войска пераўтварылася ў інфармацыю аб перамозе. Далей у творы расказваецца аб тым куды ідэя выкарыстання «інфармацыі» можа завесці як асобнага чалавека, так і ўсю дзяржаву.
Думка, што праўда ператвораная ў хлусню становіцца хлуснёй, з'яўляецца слушнай і доказаў не патрабуе. Але ў кнізе яшчэ прысутнічае думка, што праўда ператвораная ў «праўдзівую інфармацыю» таксама становіцца хлуснёй. Выходзіць кожная інтэрпрэтацыя праўды робіць яе хлуснёй? Ці не?
Читать далее
18
633
sergeybp9 августа 2021 г.
У простых людей не бывает их войны, только революция
Книга, написанная на фоне событий, потрясших Беларусь после “выборов” 2020-го года. Сегодня, ровно год спустя, этот “край, які перасякае гэтая дарога-зморшчына, адна з сотняў на мапе, замёр у чаканьні” - но это только внешне...
Тысячи людей вынужденно покинули страну, уже за тысячу политически-мотивированных административных и даже уголовных (!) дел... а другие тысячи тихо радуются, что “остались живы” - отсиделись, отмолчались, сохранили работу и единственное, что им остается - это кивать на обстоятельств - “вы же понимаете...” Жыць застаюцца найгоршыя з нас. І наймацнейшыя… - вряд ли они считают себя наихудшими ((
Несколько цитат себе на память:

Добры гісторык піша абедзьве гісторыі, вялікую і малую. Вялікая гісторыя трапіць у вялікія кнігі, якія зоймуць сваё месца ў каралеўскай бібліятэцы. А малая гісторыя трапіць у малыя кнігі, якія ніхто цяпер чытаць ня будзе… Малыя кнігі пра маленькіх людзей будуць прачытаныя ў будучыні. Дзеля яе я і пішу. Дзеля яе я сяджу тут і слухаю цябе. Некалі гэтая гісторыя зробіцца вялікай. А вялікая гісторыя малой.
кароль – вось хто выйграе бітвы. А зусім ня нейкія там шпулі
горад вечна мае ў нечым патрэбу, нават калі яму ўсяго хапае
Голас ён меў невясёлы, нізкі, невыразны. Твар брудны і галодны, як гэта прынята ў бадзяг і жабракоў.
Цікае на сьцяне гадзіньнік. У-ця-каць. У-ця-каць.
[Королю:] Ты можаш дазволіць сабе бегчы. Уцячы адсюль… А я не магу. Мне трэба пакласьці тысячы, сотні людзей. Інакш мяне не зразумеюць.
Гэта ня наша вайна». «Не, Эдгар. Ня наша. Няма нашай вайны. Не бывае. У простых людзей не бывае іхнай вайны». «Толькі рэвалюцыя», – ціха сказаў Эдгар. «І інфармацыя… – прашаптаў Лёкса.
И отдельно. Однажды солгавши, человек будет лгать повторно - чужим, своим, себе и даже богу:

Прыйсьці пад богавы вочы і сказаць: Перамога. Яна перамагла, божа. Яна перамагла хваробу і сьмерць.
Читать далее
6
235

Все рецензии

Цитаты

NotSalt_1329 сентября 2023 г.
"У Яго Вялікасьці – найлепшая памяць, – строга прамовіў гісторык. – Памяць каралёў – самая лепшая памяць у сьвеце. Яны памятаюць толькі тое, што сапраўды важна. А астатняе забываюць адразу ж..."
15
9,2K
Osman_Pasha2 августа 2021 г.
Калі ты сам і слухач, і выканаўца, то вы абодва маеце абсалютны слых.
4
175
Osman_Pasha8 августа 2021 г.
Што гэта такое, адзін бог ведае. Інфармацыя… Бязглуздае слова. Ёсьць толькі праўда, Эдгар. Суворая праўда.
3
133