Рецензия на книгу

• 

  sergeybp

  9 августа 2021

  У простых людей не бывает их войны, только революция

  Книга, написанная на фоне событий, потрясших Беларусь после “выборов” 2020-го года. Сегодня, ровно год спустя, этот “край, які перасякае гэтая дарога-зморшчына, адна з сотняў на мапе, замёр у чаканьні” - но это только внешне...
  Тысячи людей вынужденно покинули страну, уже за тысячу политически-мотивированных административных и даже уголовных (!) дел... а другие тысячи тихо радуются, что “остались живы” - отсиделись, отмолчались, сохранили работу и единственное, что им остается - это кивать на обстоятельств - “вы же понимаете...” Жыць застаюцца найгоршыя з нас. І наймацнейшыя… - вряд ли они считают себя наихудшими ((
  Несколько цитат себе на память:

  
  Добры гісторык піша абедзьве гісторыі, вялікую і малую. Вялікая гісторыя трапіць у вялікія кнігі, якія зоймуць сваё месца ў каралеўскай бібліятэцы. А малая гісторыя трапіць у малыя кнігі, якія ніхто цяпер чытаць ня будзе… Малыя кнігі пра маленькіх людзей будуць прачытаныя ў будучыні. Дзеля яе я і пішу. Дзеля яе я сяджу тут і слухаю цябе. Некалі гэтая гісторыя зробіцца вялікай. А вялікая гісторыя малой.
  кароль – вось хто выйграе бітвы. А зусім ня нейкія там шпулі
  горад вечна мае ў нечым патрэбу, нават калі яму ўсяго хапае
  Голас ён меў невясёлы, нізкі, невыразны. Твар брудны і галодны, як гэта прынята ў бадзяг і жабракоў.
  Цікае на сьцяне гадзіньнік. У-ця-каць. У-ця-каць.
  [Королю:] Ты можаш дазволіць сабе бегчы. Уцячы адсюль… А я не магу. Мне трэба пакласьці тысячы, сотні людзей. Інакш мяне не зразумеюць.
  Гэта ня наша вайна». «Не, Эдгар. Ня наша. Няма нашай вайны. Не бывае. У простых людзей не бывае іхнай вайны». «Толькі рэвалюцыя», – ціха сказаў Эдгар. «І інфармацыя… – прашаптаў Лёкса.

  И отдельно. Однажды солгавши, человек будет лгать повторно - чужим, своим, себе и даже богу:

  
  Прыйсьці пад богавы вочы і сказаць: Перамога. Яна перамагла, божа. Яна перамагла хваробу і сьмерць.

  6 понравилось

  240