Это новая версия страницы. Часть функций ещё в работе — мы добавляем их постепенно.

К старой версии страницы
Францішак Аляхновіч - У капцюрох ГПУ
18+
User AvatarВаша оценка
4,6
(91)

У капцюрох ГПУ

like9 понравилось
741
  • Аватар пользователя
    FletherAnny
    24 июня 2023

    "Беражыце ў сабе чалавека"

    Кніга, якая далася аўтару найдаражэйшай цаной. Гэта адначасова і аўтабіяграфічны раман і споведзь Францішка Аляхновіча, а апавядаецца ў ім пра доўгія, поўныя пакут і няспыннага чакання сем гадоў, праведзеныя ім у Салаўках. Пачынаецца ўсё з падману. Не так важна, хто яго падмануў: сябры, паплечнікі з беларускай грамады ці весткі і навіны, якія ішлі з савецкай мяжы. Гаварылі пра адно: пра новае жыццё, будаўніцтва, сапраўдную волю. Але падмануў пісьменнік і сам сябе, паехаў шукаць лепшай долі. Перад нашымі вачыма разгортваецца жыццё паслярэвалюцыйнай БССР, дастаткова беднае але таварыскае. Не ведаў яшчэ нявопытны госць, што за ім напоўніцу сочыць ГПУ. Разумеем, што без суда, следства Аляхновіч быў асуджаны на 10 гадоў лагяроў і трапляе ў Салаўкі. Тут мы даведаемся не толькі пра аўтара, але і пра быт вязня, віды непасільных работ, парадкі, пакаранні, жыццё мужчын і жанчын, т. зв. "крымінальных" і "фраераў". Голад, падман, крадзяжы, гвалт, здзекі, невыносныя ўмовы існавання, вошы і цяжкія інфекцыйныя хваробы - праз усё правядзе аўтар. Як жа хутка ў такіх умовах чалавек ператвараецца ў лютага звера, мяняе чалавечае аблічча, бо там працуе закон "выжыць любой цаной". Францішку Аляхновічу з дапамогай сваіх таварышаў, якія засталіся на волі, удалося выйсці з гэтага пекла і апісаць свае ўспаміны ў гэтым рамане. Твор варты ўвагі як з боку цікаўных да гісторыі, так і як апісанне пакутлівага лёсу чалавека.

    Читать далее
    like6 понравилось
    547
  • Аватар пользователя
    nidnid
    21 марта 2019

    Захвараў бяз надзеі на паляпшэнне

    — Вось шкада... Замармытаў я хрыплым голасам. — Чаго шкада? - зьдзівіўся гепісты. — шкада, што ўжо ня здолею прымаць удзел у сацыялістычным будаўніцтве... картинка nidnid Это было одно из самых страшных чтений в этом году. Также тяжело было читать часть про Соловки у Водолазкина. В который раз убеждаюсь, что Гулаг солженицына я читать не буду, или прочитаю нескоро.

    Вы познакомитесь с большевиками и их политикой благодаря-из-за которой люди были рады услышать выстрелы немецких танков.

    Именно этот момент был самый страшный для меня. Мне почему-то казалось, что хотя в СССР не все было ладно, но мне казалось опять же логичным, что все Объединятся против нацистов. Но нет. У них был общий враг задолго до этого. Внутри страны. Даже внутри них самых.

    Кроме того эта книга стала альтернативой учебникам историии. Мимо летняя БНР, Рада И тд и тп. Действительно история оживает. Толк о вот сказка эта страшная. Потому опять же правдивая.

    Сама книга состоит из двух частей: в первой части мы живём с попутчиком. Безымянный. Но когда он попадает на поруки, то все - здравствуйте. Это я - автор, Францішак Аляхновіч. Як жа ж так атрымалася, што чалавек пайшоў у каппцюры ГПУ. А вось так. Спадзяваўся на лепшае, атрымалася як заўседы. Ад на сем гадоў. Жудасно тое, што яму яшчэ пашанцавала. Бо быў блат ды знакомые нават у турме. І яны ж яго і выратавалі. Ад хуткай смерці. Але ж не выраватавалі ад сумнага ды жудаснага існаванне чакання смерці.

    На жаль мне папаўся дрэнны экземпляр кнігі ў якім былі сапсаваны амаль усі старонкі. Не алоўкам — ручкай. Але ж потым зразумела што гэта яркі прыклад таго, як папера адлюстроўвае кантэнт як гавораць зараз. Жахлівае апавяданне зараз з зражанымі старонкамі. Наўгол - цяжкае чытанне не толькі з тэмы пра якую распавядае аўтар, але ж і з-за тарашкевіцы о як там завецца мова да рэформы.

    Вялікі дзякуй усім багам, што нарадзілася я пасля усяго гэтага. Тое, што для Меня ўрок ў школе для кагосьці было іхняй біяграфіяй.

    Читать далее
    like4 понравилось
    1,5K
  • Аватар пользователя
    FeS
    25 сентября 2015

    Сильная книга

    Очень сильная книга про нелёгкую жизнь на Соловках. Читается легко и интересно. Рекомендую!

    like4 понравилось
    565