Оглавление
- Қара сөз
- I сөз
- II сөз
- III сөз
- IV сөз
- V сөз
- VI сөз
- VII сөз
- VIII сөз
- IX сөз
- X сөз
- XI сөз
- XII сөз
- XIII сөз
- XIV сөз
- XV сөз
- XVI сөз
- XVII сөз
- XVIII сөз
- XIX сөз
- XX сөз
- XXI сөз
- XXII сөз
- XXIII сөз
- (XXIV сөз)
- XXV сөз
- XXVI сөз
- XXVII сөз
- XXVIII сөз
- XXIX сөз
- XXX сөз
- XXXI сөз
- XXXII сөз
- XXXIII сөз
- XXXIV сөз
- XXXV сөз
- XXXVI сөз
- XXXVII сөз
- XXXVIII сөз
- XXXIX сөз
- XXXX сөз
- XXXXI сөз
- XXXXII сөз
- XXXXIII сөз
- XXXXIV сөз
- XXXXV сөз
XVI сөз
Қазақ құлшылығым құдайға лайық болса екен деп қам жемейді. Тек жұрт қылғанды біз де қылып, жығылып, тұрып жүрсек болғаны дейді. Саудагер несиесін жия келгенде «тапқаным осы, біттім деп, алсаң – ал, әйтпесе саған бола жерден мал қазам ба?» дейтұғыны болушы еді ғой. Құдай тағаланы дәл сол саудагердей қыламын дейді. Тілін жаттықтырып, дінін тазартып, ойланып, үйреніп әлек болмайды. «Білгенім осы, енді қартайғанда қайдан үйрене аламын» дейді. «Оқымадың демесе болады дағы, тілімнің келмегенін қайтушы еді» дейді. Оның тілі өзге жұрттан бөлекше жаратылып па?
Тақырып: қайрат; ақыл-ой; жүрек
Аннотация:
Қайрат: …күнәкәрліктен, көрсеқызар жеңілдіктен, нәфсі шайтанның азғыруынан құтқаратұғын, адасқан жолға бара жатқан бойды қайта жиғызып алатұғын мен емес пе? Осы екеуі маған қалай таласады?
Ақыл: Не дүниеге, не ахиретке не пайдалы болса, не залалды болса, білетұғын – мен, сенің сөзіңді ұғатұғын – мен, менсіз пайданы іздей алмайды екен, залалдан қаша алмайды екен, ғылымды ұғып үйрене алмайды екен, осы екеуі маған қалай таласады.
Жүрек: Мен – адамның денесінің патшасымын, қан менен тарайды, жан менде мекен қылады, менсіз тірлік жоқ. Жұмсақ төсекте, жылы үйде тамағы тоқ жатқан кісіге төсексіз кедейдің, тоңып жүрген киімсіздің, тамақсыз аштың күй-жәйі қандай болып жатыр екен деп ойлатып, жанын ашытып, ұйқысын ашылтып, төсегінде дөңбекшітетұғын – мен. Үлкеннен ұят сақтап, кішіге рақым қылдыратұғын – мен, бірақ мені таза сақтай алмайды, ақырында қор болады. Мен таза болсам, адам баласын алаламаймын: жақсылыққа елжіреп еритұғын – мен, жаманшылықтан жиреніп тулап кететұғын – мен, әділет, нысап, ұят, рақым, мейірбаншылық дейтұғын нәрселердің бәрі менен шығады, менсіз осылардың көрген күні не? Осы екеуі маған қалай таласады.