Американская трагедия

Она часто восклицала с глубоким убеждением: "Господь позаботится о нас!" или: "Господь укажет нам путь!" - особенно в такие времена, когда семья уж слишком нуждалась. И, однако, - это понимали и он, и другие дети, - бог не указывал им никакого выхода даже тогда, когда его благодетельное вмешательство в дела семьи было крайне необходимо.

Когда стремления двух людей столь противоположны и когда к тому же оба не способны выпутаться из создавшегося затруднительного положения, это может привести лишь к ещё большим трудностям и даже к катастрофе, если только не придет на помощь какой-то счастливый случай. Но случай не приходил

Ինչպես այն երազում, երբ նա օձերի կծիկից ընկրկելով, եղջյուրավոր ճիվաղի դեմ առավ, սարսափելի մի ուրվական էր կանգնած նրա առաջ`միջանցքի վերջում գտնվող սենյակի աթոռը։ Այն աթոռը։ Թոկերն ու էլեկտրական հոսանքը, որից Մահվան տան լույսն այնքան մեթոդիկաբար քննում էր։

Այդ անթափանց խավա~րը... Այդ բութ, բայց անտանելի ճնշու~մը... Սոսկումն ու հուսահատությու~նը, որոնք շարունակ ու անդադար համակում են բոլորին` համարձակներին և թուլամորթներին, քաջ ձևացողներին ու կատարելապես անտարբերին (կայն  նույնիսկ այդպիսիները), բոլորին, որոնք ստիպված են դեռ մտածել ու սպասել...

Անիմանալի եմ բնության ուղիները, Աստծու ուղիները, և նախախնամաությունը վարում է մեր ճակատագիրը, ինչպես ինքն է ուզում, չնայած մեր բոլոր ճիգերին։ Արդարեւ, մարդը ենթադրում է, իսկ կարգադրում է միայն Աստված։

Հոկտեմբերի 15։ Թուխ ամպեր և թափանցող, գրեթե հունվարյան քամի, որ ցրում է թափած տերեր և կույտեր կազմում նրանցից, ապա հանկարծական թափով շպրտում է, պտտեցնում ու դեսուդեն նետում դրանք. տերեւները ոստոստում են, կարծես թռչուն լինեն։