Школьная бібліятэка / Школьная библиотека (Беларусь)
- 265 книг
Ваша оценка0
(0)
Празаічныя творы для дадатковага чытання ў 11 класе. Апавяданне, запісы, мініяцюры, эсэ
У зборнік увайшлі творы выбітных пісьменнікаў Алеся Жука і Янкі Брыля, якія прадстаўляюць класічную беларускую прзу 20 стагоддзя. А.Жук - адзін з самых цікавых сучасных беларускіх празаікаў, творы якогоа вызначаюцца тэматычнай разнастайнасцю, грунтуюцца на філасофскай і эстэтычнай аснове і з'яўляюцца роздумамі над жыццем. Пісьменніка цікавіць прырода чалавечага шчасця, жыццевыя праблемы і іх пераадоленне, асэнсаванне чалавекам самога сябе, адносіны да працы, да прыроды.
А ў мініяцюрах і эсэ Янк...
Рейтинг LiveLib
0
0 оценок
Ваша оценкаХотят прочитать 5
Рецензии
xbohx4 июня 2020 г.Читать далееМне ніколі не надакучыць чытаць дзённікавыя запісы, лірычныя мініяцюры і эсэ Брыля, таму што яны кожны раз дораць мне процьму эмоцый.
У гэтай кнізе сабраныя запісы за 1996-2002 гг. Кожны раздзел названы ў адпаведнасці з годам, што набліжае кнігу да своеасаблівай пісьменніцкай хронікі. Хаця падзеі ў кнізе не заўжды падаюцца ў храналагічнай паслядоўнасці. Часам Брыль зазірае ў мінулае, успамінаючы некаторыя эпізоды адтуль.
Кніга напісаная ў блізкі да нас час, таму ў запісах пісьменніка праглядаюцца надзённыя грамадска-палітычныя праблемы. Выказвае сваю грамадзянскую пазіцыю Брыль даволі дакладна. Напрыклад, не раз уздымае пытанне інтэграцыі з Расеяй, і ў сувязі з апошнімі падзеямі чытаць гэта даволі трывожна. Асабліва калі разумееш, што за столькі гадоў мала што змянілася.
Колькі нагаворана з іхняга i з нашага боку пра неабходнасць аб'яднання, але ж ні слова — ні ў друку, ні па тэлевізары ці па радыё — пра тoe, што апаганьваецца, ліквідуецца мова нашага народа, найгоршым, найзлачыннейшым, як дагэтуль, чынам.Або вось яшчэ далей:
Галоўны расійскі камуніст з крывой усмешкай радасці гаварыў днямі на каляровым экране, як гэта будзе добра, калі аб'яднаюцца Расія, «независимая Украина и самобытная Белоруссия»... Яшчэ не аб'ядналіся, a ўжо толькі самабытная. У складзе Расіі?..Брыль вельмі чуйны да слова і блізка да сэрца ўспрымае недасканалае валоданне мовай, моўную глухату. Прычым раздзяляе, калі мова чалавека ідзе ад сэрца, калі, напрыклад, якая-небудзь бабулька з глухой вёскі гаворыць так, як умее, і атрымліваецца ў яе гэта вельмі натуральна. Або калі нейкі чыноўнік чытае з паперкі. У кнізе часта сустракаюцца яго моўныя знаходкі, пачутыя ад кагосьці цікавыя слоўцы.
Усё больш, у параўнанні з папярэднімі падобнымі кнігамі, разваг пра смерць і старасць. Такі ўзрост, што адзін за адным сыходзяць сябры, твае равеснікі. І надыходзіць час, калі сам пачынаеш задумвацца пра гэта.
Чалавек жыве, жыве, а потым памірае, як быццам i не падумаўшы, што гэта ж — назаўсёды.
Старому трэба не швэндацца па свеце, а трымацца роднага кута — i не таму толькі, што там i сцены дапамагаюць, але ж i дзеля годнага заканчэння свайго жыццёвага шляху, са сваім месцам у Зямлі.І зноў шмат нататак у выглядзе літаратурнага дзённіка, дзе Брыль дзеліцца тым, што прачытаў ці чытае цяпер:
Адрываючыся ад старонак серба Міларада Павіча, яго «Пейзажа, нарисованного чаем», думалася, што, чытаючы добрую кнігу, i сам, здаецца, робішся разумнейшым, таленавіцейшым.Брыль не быў бы Брылём, калі б не занатоўваў стан навакольнай прыроды. Кніга поўніцца сакавітымі апісаннямі, напрыклад, духмяныя гронкі бэзу ці палёт жораваў.
Хапае ў кнізе вясёлых і амаль анекдатычных сітуацый з жыцця. Напрыклад, пісьменнік расказвае, як аднойчы ў Браціславе мясцовы карэспандэнт газеты (беларус з паходжання) прызнаўся яму, як зачытваўся ў школе “Палескімі рабінзонамі” і іншымі творамі Брыля. Той з усмешкай падзякаваў. Навошта чалавеку псаваць уражанне ад сустрэчы з любімым пісьменнікам дзяцінства :) Тут жа Брыль успамінае падобную гісторыю, як выступаў у 1995 годзе на адкрыцці помніка Алесю Адамовічу, а ўвечары па тэлебачанні перадалі, што там былі Васіль Быкаў, Рыгор Барадулін і… Янка Маўр :) І далей апісвае яшчэ некалькі падобных гісторый блытаніны паміж двума Янкамі.
Ёсць у кнізе некалькі прыкрых памылак, перадусім звязаных з імёнамі пісьменнікаў. Напрыклад, Ісаак Башэвіс-Зінгер раптам стаў “Бешэвіч”, а Густаў Майрынк, аўтар славутага “Голема”, атрымаў нейкае ўкраінскае прозвішча і стаў Мандрыкам. Недагляд трох рэдактараў выдавецтва “Мастацкая літаратура”.
Але калі вы шукаеце добрую кнігу, якую можна чытаць невялікімі ўрыўкамі, нібыта слухаць гісторыі ад старэйшага, больш вопытнага, больш мудрага сябра, то раю вам звярнуць увагу на зборнікі лірычных мініяцюр Брыля. Ён у гэтым жанры ў нашай літаратуры недасяжны майстар.
13568
Цитаты
- xbohx24 апреля 2020 г.
Апошнія дні месяца хочацца дажыць, перажыць як найхутчэй, каб спакойна, памалу пачаць новы месяц, зноў з першага дня. Як у школе калісьці, ад сшытка памятага, дзе-нідзе заплямленага, а то i з дрэннай адзнакай за нейкі ўрок ці за паводзіны, хацелася, не закончыўшы яго як след, да апошняй старонкі, перайсці да новага.
3966 - xbohx24 апреля 2020 г.
Нізкая душа, вырваўшыся з-пад прыгнёту, прыгнятае сама.
Паўтараю Дастаеўскага без двукосся, бо з памяці. А вось i другое, не ягонае:
Нізкая душа, дарваўшыся да ўлады, рада помсціць кожнаму, хто перад ёю ў нечым «вінаваты».
Асабістае так i ўплывае на грамадскае, на гісторыю.3885 - xbohx24 апреля 2020 г.
Ад кожнага літаратурнага пакалення патрабуецца ў творчасці новае — за любую цану.
Ад кожнай чарговай вясны чагосьці небывалага не патрабуем, абы толькі яна была сама сабою.3858
Подборки с этой книгой
Рассказы
- 24 книги
