Вяртанне да сябе

Цудоўная кніга! Тым больш, што яна з"явілася на свет яшчэ тады, калі беларуская літаратура моцна трымалася ў звыклым коле тэм: "вайна — партызаны — вясковае жыццё". А тут цэлы раман выключна аб чалавечых адносінах, забароненым каханнні, аб здрадзе, якой не было, але якая зламала спакойныя жыцці дзвюх сем"яў. Усе падзеі уклаліся ў пару дзён, але, акрамя іх, расказаны яшчэ і асабістыя гісторыі кожнага з герояў, і гэта таксама міні-раманы. Усе выклікаюць сімпатыі, усім можна паспачуваць: дзелавітай дырэктрысе школы Валянціне і журналісту Арсену, што так заблытаўся ў жыцці, жаноцкай бібліятэкарцы Ірыне і апантанаму работай хірургу Аляксею, нават маці-адзіночцы Алачцы, што чакала-чакала часу помсты, а жыццё адпомсціла ёй самой. Дарэчы, мужчыны ў рамане ў маральным плане выглядаюць неяк прывабней, чым іх прыгажуні-жонкі. Валянціна, паспрачаўшыся з мужам, да апошняга стаяла на сваім і нават не наведала яго ў бальніцы, дзе некалькі тыдняў ён ляжаў ледзьве не пры смерці. А абаяльная Ірына, цудоўная хатняя кошачка, без асаблівых пакут сумлення заводзіла курортныя раманы, каб "адпачыць ад служэння мужу"... Не так ужо разблыталася ўсё ў іх адносінах і пад канец. Можна напісаць яшчэ і цікавы працяг гэтага рамана.