Трэцяе пакаленне. Апавяданні

русский вариант ниже

Невялічкі, але адметны твор. Ён дакладна адлюстровае свой час. Час, калі сапсаваць (часам – і знішчыць) жыццё чалавека можна было з дапамогай аднаго даносу.

Аўтар вельмі яскрава паказаў, што кепскія справы робяць кепскія людзі. Так, Сафрон пачаў помсціць Вольцы з-за яе адмовы з ім сысціся, і дзяўчыну можна выдатна зразумець. Выдатных якасцяў у яго не было, затое дурных– хоць адбаўляй. Гэткі чалавек- гаўно, што яго наступныя дзеянні толькі сцвярджаюць. Вольга ж, наадварот, дзяўчынай была выхаванай і талковай, за што той дурань яшчэ больш яе неўзлюбіў.

Вынік сумны. Галоўная гераіня перажыла некалькі паклёпаў, страціла бацькоў і нават не здолела прыехаць развітацца з татам. Яна скончыла інстытут і стала лекарам, але гэтая лячэбная дзейнасць прывяла яе да хворага Сафрона. Як чалавек добры, яна яму дапамагла, заадно выпадкова даведаўшыся, хто вінаваты ў яе нягодах. Сафрон жа, пацвярджаючы сваю гавенную сутнасць, вылечыўся і вырашыў пісаць чарговы данос.

І фінал апавядання сумны. Аўтар паказвае аптымізм Вольцы. Дзіўна нават, што чалавек не губляе ўнутранае святло ў такіх абставінах. Але ўсё ж мы разумеем, што справядлівасці ў тым свеце чакаць не трэба…

-----

Небольшое, но весьма примечательное произведение. Примечательное точным отражением своего времени. Времени, когда испортить (иногда – и уничтожить) жизнь человека можно с помощью одного доноса.

Автор очень ярко показал, что дрянные дела совершают дрянные люди. Так, Сафрон начал мстить Ольге из-за её отказа с ним сойтись, и девушку можно прекрасно понять. Товарищ в положительном смысле не был ни в чём примечательным, зато дурных качеств у него – хоть отбавляй. Этакий человек-говно, что его последующие действия только подтверждают. Ольга же, наоборот, барышней была воспитанной и толковой, за что тот дурак ещё больше её невзлюбил.

Результат печален. Главная героиня пережила несколько поклёпов, потеряла родителей и даже не сумела приехать попрощаться с отцом. Она закончила институт и стала врачом, но эта врачебная деятельность привела её к больному Сафрону. Как человек добрый, она ему помогла, заодно случайно узнав, кто виноват в её горестях. Сафрон же, подтверждая свою говенную сущность, вылечился и решил писать очередной донос.

Финал рассказа грустный. Автор показывает оптимизм Ольги. Удивительно даже, что человек не теряет внутренний свет в таких обстоятельствах. Но все же мы понимаем, что справедливости в том мире ждать не стоит…

Твор напісаны на спецыфічную тэму — сацыялістычнае будаўніцтва, але Чорнага вельмі цікава чытаць, на якую б тэму ён ні пісаў. У гэтым творы можна сустрэць і таямнічыя забойствы, і злодзеяў, і чалавечыя адносіны, і драмы. Усё, што яшчэ раз даказвае: беларуская літаратура не толькі пра саху і касу. Ну а што тэма такая, дык твор быў напісаны ў 1935 годзе, пра што яшчэ пісаць. Аўтар піша пра надзённае.

"Трэцяе пакаленне", бо ў творы паказаныя тры пакаленні людзей: дзяды, бацькі і дзеці. Мы бачым сталенне такіх персанажаў, як Зося і Міхал Тварыцкія. Чорны паказвае нам, як змяняліся іх характары. Мы бачым і прадстаўнікоў старэйшага пакалення: Сэдаса, Скуратовіча. І праз увесь твор праходзіць думка, што маладое пакаленне будзе больш шчаслівае, у іх усё наперадзе. Таму і заканчваецца твор словамі пра самых маладых герояў твора: Ірынку Назарэўскую і Славу Тварыцкую. За імі будучыня, ім яе будаваць, не зважаючы на памылкі мінулых пакаленняў.

Чорны добры псіхолаг, ён умее паказваць у творы нават самых складаных і супярэчлівых асоб, за гэта я яго асабліва люблю.