Цитаты из книги Ukryte działania

Ani ty nie jesteś lepszy od innych, ani inni nie są lepsi od ciebie

Tylko doceniając wkład w sukces NASA nadzwyczajnych- zwyczajnych kobiet, możemy zmienić nasze pojmowanie tego, kim są: przestać traktować ich dokonania jako wyjątki, a zacząć w nich dostrzegać przejaw reguły.

Na terenie całego Południa władze miejskie trzymały się uparcie modelu dwóch równoległych i równie nieskutecznych systemów szkolnictwa, na czym cierpieli zarówno najubożsi biali, jak i czarni uczniowie. Był to kolejny dowód na to, że okrucieństwo uprzedzeń rasowych nader często przybiera formy wręcz absurdalne, gdy powstaje plątanina narzucanych arbitralnie zasad i rozróżnień, przeczących interesom ludzi, którym wpojono przekonanie, że różnią się między sobą w sposób niedający się pogodzić.

Sytuacja zmieniła się jednak wraz z zakończeniem 2 wojny światowej, gdy konsekwentnie, cegła po cegłe, zaczęto kruszyć mury segregacji rasowej.

Niektórym czarnoskórym pracownikom Langley ta właśnie cecha charakteru Katherine Goble wydawała się szczególnie tajemnicza, a nawet irytująca. Nie mieściło im się w głowach, że czarna kobieta może z takim lekceważeniem odnosić się do przejawów rasizmu w miejscu pracy, choć przecież już od pierwszego dnia w laboratorium zetknęła się z segregacją rasową.

Niekiedy nadal ujawniały się pod postacią rasizmu i jawnej dyskryminacji, jednak coraz częściej zadowalały się bardziej oględną formą ignorancji i wynikających z bezmyślności uprzedzeń. Pojawił się też nowy czynnik utrudniający życie. Był to brak pewności siebie nagminnie występujący u czarnoskórych, którzy zmuszeni byli poruszać się po nieznanym terytorium świata zintegrowanego rasowo.

Blisko dwadzieścia lat po tym, jak Virginia Tucker przekroczyła bramę Langley, I mimo że setki kobiet po niej objęły tę posadę, nadal oczekiwano, że nowe pracownice będą przyjmować postawę bezwarunkowej wdzięczności za to, że w ogóle się je tutaj dopuściło.

Segregacja rasowa we wszystkich swych realnych odmianach była jedynym światem, jaki znali.

Mary wiedziała już, że czasami najważniejsze bitwy o godność, dumę i postęp wygrywa się najprostszymi gestami.

Dla konserwatywnej mniejszości fakt, że dyrekcja dopuszcza do powstania mieszanych rasowo zespołów, był oznaką uwiądu zachodniej cywilizacji.

Tylko w wyjątkowych sytuacjach liczarka, która pomogła inżynierowi nadać ostateczny kształt raportowi końcowemu z badań, mogła ujrzeć swoje nazwisko na papierze, gdy raport wychodził spod prasy drukarskiej. Wielu inżynierów zastanawiało się pewnie, dlaczego kobietom z działu obliczeniowego miałoby zależeć na jakiejś formie uznanie ich wkładu. W końcu były to tylko... kobiety.

Mówiąc szczerze, miejscowi uważali pracowników laboratorium za odbiegających od normy dziwaków.

Wprawdzie kazano I'm pracować w osobnej sali, jednak wkrótce dowiodły, że są równie dobre, a może nawet lepsze niż biali koledzy.

W drabinie, po której Afroamerykanie wspinali się ku spełnieniu "American dream", brakowało niektórych szczebelków ...

Mówiło się wtedy: "Ten tutaj to naukowiec, a to inżynier", ale zawsze chodziło wyłącznie o mężczyzn. Odnosząc się do czarnoskórych kobiet pracujących w ośrodku, przyznała: "Uznałam po prostu, że wszystkie były sekretarkami".

Żadne znaki nie ograniczały ich ruchów i mogli nareszcie uwolnić się od podwójnej świadomości, w której żyli na co dzień i która dławiła ich dusze

Nastrój bywalcom psuło tylko sąsiedztwo większego i przeznaczonego wyłącznie dla białych ośrodka Buckroe Beach, a cienka granica oddzielająca oba kompleksy przypominała Afroamerykanom, że istnieje piasek biały oraz piasek czarny.

W Langley znaleźli się też tacy pracownicy, którzy starali się protestować przeciwko rasistowskim obyczajom panującym na Południu. Przykładowo Margery Hannah na różne sposoby próbowała dać do zrozumienia czarnym kobietom z Sekcji Obliczeniowej Zachód, że traktuje je tak samo jak wszystkich innych. Niektóre z nich zapraszała nawet na imprezy towarzyskie do swojego działu. Taka postawa, absolutnie niewyobrażalna dla wielu, trwale zraziła do niej kilka jej białych koleżanek z pracy.

Restauracje, które nie chciały obsłużyć Dorothy Vaughan, nader chętnie gościły Niemców z obozu dla jeńców wojennych, który zorganizowano w ośrodku karnym pod mostem na James River w Newport News.

Wyruszająca w podróż Dorothy Vaughan wsiadła do autokaru w jednej Ameryce, a gdy wysiadała, znajdowała się już w nieco innej.