Радзіва "Прудок". Дзённік

— Вой, нехарошы свет пайшоў, — паўтарае баба Гаша. Я з замілаваннем слухаю яе мову.
Етака, чагойліся, кажны, лісянкі, роскідуўся, куплеюць...
Адна з адметнасцяў барусканскай гаворкі — канчатак «ом» заўсёды пераходзіць у «эм». Напрыклад, не малаком, а малакэм.
Цікаўлюся ў бабы Гашы:
— Тапаром будзе тапарэм?
— Тапаром будзе сякерай.

Гуманітарый у вёсцы — гэта як ружовы бант на свінні.

От я і думаю: нашто чалавеку мышцы? Ну няхай адна з прычынаў — прывабліваць самак. Касцямі можна прывабіць толькі курэй: яны на кальцый вядуцца. Але насіць на сабе кускі мяса, праціраць іх алеем і паказваць даяркам, якія будуць думаць: «Уаў!» — пф, не смяшыце мае жылы.

Калі памыўся і памыў падлогу, ніхто гэтага не ўбачыць. Калі тыдзень жыў нясвежым бяздушным кабачком, прыедуць новыя госці і навек запомняць цябе такім.

Вы не ўяўляецце, якое гэта багацце — тры днi свабоды. Гэтыя тры днi я, вядома ж, правяду дома. Але з правам налева сядзець дома весялей.

Прыехаў да бацькоў, паглядзеў тэлевізар. Пасля расійскага тэлебачання хочацца каго-небудзь застрэліць, а потым памыцца і нажэрціся канопляў. І справа не ў змесце, а ў агрэсіі, з якой ядуць мазгі. А беларускае тэлебачанне мяне супакойвае.

Гэта вельмі каштоўнае ўменне - без болю пакідаць месцы і людзей. Бо самае галоўнае ж застанецца, нікуды не дзенецца.

( выяснил, что на местном наречии окончание ОМ меняется на ЭМ )

Цікаўлюся ў бабы Гашы:
– Тапаром будзе тапарэм?
– Тапаром будзе сякерай.

Калі ўсё добра, пра гэта нельга нікому казаць. Лепей і не думаць. Таму тут не працуюць, а гаруюць.

Калі вы дачытаеце гэты сказ да кропкі, Зямля праляціць яшчэ сто кіламетраў. Усё, праляцела. Праўда, гэта неверагодна? Рэмарк схапіўся за траву, калі зразумеў гэта.