Рецензия на книгу
Город туманов
Хоуп Мирлис
Krysty-Krysty2 января 2016 г.Яшчэ адна дзіўная кніга, хоць падборку складай. Чаму "Горад туманоў", я так і не зразумела (можа, ёсць працяг?.. я яго чытаць не буду). Ёсць мястэчка, вельмі хобіцкае, з размераным побытам, добрапрыстройнымі норавамі і жыхарамі, што не любяць прыгодаў (як гэта спалучаецца з марскім гандлем, не разумею, але такіх "не разумею" ў кнізе багата). Вось хіба з суседзямі не пашанцавала - эльфы, зводзяць моладзь, падсаджваюць на нейкія дзіўныя ягады кшталту наркотыкаў. Эльфы сапраўды злыя і брыдкія, як і іх "агенты" ў мястэчку (ненармальная, распутніца, мярцвяк).
(Спойлеры! У мэра прападаюць сын і дачка і ён стараецца іх вызваліць, непасрэдна вызваленне не паказана, чытач павінен сам прыдумаць. Але з дзецьмі ў горад уваходзяць эльфы - і гэта чамусьці добра!)Мараль, здаецца, у тым, што не трэба адмаўляцца ад эмоцый, пачуццёвасці і духу прыгодаў... але неяк гэта дзіўна пададзена. Карацей, для казкі нуднавата, для прыпавесці мнагавата, для паэтычнай прозы празаічна (хоць некаторыя сказы мне спадабаліся менавіта з гледжання прыгожасці), для прыгодаў сумна.
Кніга напісана ў 1926 г. Так што шматпаважаны Прафесар міма праходзіў і штосьці падгледзеў.По-русски.
Еще одна странная книга, хоть личную подборку составляй. Почему "город туманов", я не поняла (может, продолжение есть?.. я его читать не буду). Есть городок, очень хоббитский, с размеренным бытом, благопристойными нравами и не любящими приключения жителями (как это сочетается с морской торговлей, не понимаю, но таких "не понимаю" в книге много). Вот с соседями разве что не повезло - эльфы: уводят молодежь, подсаживают на какие-то странные фрукты вроде наркотиков. Эльфы действительно злые и отталкивающие, как и их "агенты" в городе (ненормальная, распутница, мертвяк).(СПОЙЛЕРЫ. У мэра пропали сын и дочь и он старается их вызволить, непосредственно освобождение нам не показано, сами должны придумать. Но с детьми в город возвращаются эльфы - и это почему-то хорошо!)
Мораль, кажется, в том, что не надо отказываться от эмоций, чувственности и приключенческого духа... но как-то это странно подано. В общем, для сказки занудновато, для притчи многовато, для поэтичной прозы прозаично (хотя некоторые предложения мне понравились с эстетической точки зрения), для приключений скучно.
Книга написана в 1926 г. Так что многоуважаемый Профессор мимо проходил и что-то подсмотрел.964