Қайтерсің, біреу сенің қарайып, жер басып жүргеніңе қуанады. Біреу сенің осы дүниеге келгеніңді де көре алмайды. Мен жоқ болсам, менің орныма зығыр егетіндей-ақ, зығырданы қайнап жүреді. Адамдар əділдікті Күннен үйренбей-ақ қойды. Күн сен патшасың ба, пақырсың ба, байсың ба, кедейсін бе – ешкімді алаламай, бəріне сəулесін тең таратады ғой.
Адамдар əділдікті Қара Жерден де үйренбеді. Сен патшасың ба, пақырсың ба, байсың ба, кедейсің бе – Қара Жердің қойнына кірген соң бірдейсің. Патшаның етін жеген кұрт, арық екен деп пақырдың етін жемей қоймайды.