Кровь эльфов

Nadchodzą trudne czasy. Trudne i niebezpieczne. Nadchodzi czas zmian. Przykro byłoby starzeć się w przekonaniu, że nie uczyniło się niczego, by zmiany, które nadchodzą, były zmianami na lepsze. Prawda?

Pragniesz sprawiedliwości, wynajmij wiedźmina.

Patrzycie, a oczu nie macie, słuchacie, a uszy wasze głuche

Jesteśmy pionkami w jego grze. W grze, której reguł nie znamy.

Lepiej zginąć niż żyć ze świadomością, że zrobiło się coś, co wymaga wybaczenia

Uliczki dniem i nocą rozbrzmiewały muzyką, śpiewem brzękiem kielichów i stukiem kufli, wiadomo bowiem, że nic nie wzmaga pragnienia tak, jak proces przyswajania wiedzy

To, co znane, przestaje być koszmarem. To, z czym umie się walczyć, nie jest już takie groźne.

Shani uśmiechnęła się jeszcze śliczniej, a Jaskier znowu nabrał ochoty, by wreszcie ułożyć balladę o dziewczętach takich jak ona – niezbyt ładnych, a pięknych, takich, które śniły się po nocach, podczas gdy te klasycznie urodziwe zapominało się po pięciu minutach

• Грусть, - ответила чародейка серьезно. - Тоска. Обида. Сожаление. Надежда. И страх. Да, похоже, я ничего не упустила.

- Меч. На спині. Навіщо маєш меча на спині?

• Бо весло в мене вкрали

Наконец настал день седьмый. Отрок очнулся как бы ото сна и отверст очи, а очи его были како у змеи…

...Эй, дева, а ну-ка глянь на меня. Слушай, что там у тебя, ядрена вошь, на веках?
– Хорошее самочувствие.

Мы забыли, что не одни живем на свете, что мы- не пуп мира.

"В Цинтре, как она помнила, интересным считался мужчина, если доставал головой бревенчатого потолка, рычал как буйвол и от него за тридцать шагов несло лошадью, потом и пивом независимо от времени суток."

"Лицемерие считалось пороком, которого надлежало стыдиться. Искренность не осуждалась."

Полезно научиться тому, чего еще не знаешь.