У 2018 годзе перакладчыца Ганна Янкута выдала сваю першую кнігу для дзяцей “Кот Шпрот і таямніца атракцыёнаў”, потым быў працяг гісторыі пра Шпрота. Цяпер я прачытала ўжо трэцюю кнігу Ганны і магу ўпэўнена сказаць, што яна таленавітая дзіцячая пісьменніца. Кот Шпрот стаў сапраўднай бомбай, я вельмі спадзяюся, што працяг будзе, а пакуль будзем разбірацца, што там у апошняй кнізе.
Гісторыя Марты разлічана на больш дарослых дзяцей: у ёй і тэксту пабольш, і ілюстрацый менш, і тэмы закранаюцца больш сур’ёзныя. Галоўная гераіня не можа перасоўвацца самастойна, бо яна ў інвалідным вазку. Тут Ганне адразу плюс, бо існуе вялікая колькасць цудоўных дзіцячых кніг, дзе ўсе здаровыя, нічога непрыемнага не адбываецца. Але ёсць жа іншыя дзеці, якім таксама хочацца пачытаць пра сябе. Ды і здаровым дзеткам варта ведаць, што бываюць іншыя жыццёвыя сітуацыі. Думаю, яны будуць не супраць гісторыі з гераіняй на колах.
Да таго ж гэтая асаблівасць Марты не выклікае ў чытачоў нейкага шкадавання да слёз. Аўтарка не маніпулюе нашымі пачуццямі. Марта звычайная цікаўная дзяўчынка, якая жыве з бацькамі і вучыцца дома. Праўда, адчувае сябе адзінокай, бо рэдка бывае на вуліцы — з вазком у доме без пандусаў спусціцца па лесвіцы няпроста. Але яна любіць глядзець у акно і назіраць.
Ужо снежань, хочацца асаблівага снежна-святочнага настрою, але адкуль яму ўзяцца, калі за акном нібыта пачатак вясны. Бруд, слота, дарогі не зацярушвае сняжком, і гэта прымушае Марту сумаваць. Яна вельмі-вельмі марыць пра снег. Хэй, Марта, асцярожней са сваімі марамі :) Дзяўчынка зусім не чакала, што яе мары зусім хутка спраўдзяцца, ды яшчэ і такім чынам.
З гэтай кнігі мы даведаемся пра існаванне фабрыкі снегу, дзе ўсё пад кантролем сучасных тэхналогій. Праўда, гэта не заўжды надзейна, і Марта разам са сваімі незвычайнымі спадарожнікамі будзе спрабаваць усё выправіць. Нечакана ў жыццё галоўнай гераіні ўваходзіць магія і робіць Марту менш адзінокай.
Падзеі ў кнізе адбываюцца ў наш час, персанажы карыстаюцца ноўтбукамі, разбіраюцца ў сучасных тэхналогіях. Не магу сказаць, што ад гэтай кнігі Ганны я засталася ў такім жа захапленні, як ад гісторый пра ката Шпрота. Прыгоды Шпрота больш дынамічныя, бо разлічаны на меншых дзетак. Тут жа кніга падаецца крышачку зацягнутай, хоць падзей адбываецца не так шмат.
Дарэчы, у самым пачатку кнігі сустрэла падрабязнае апісанне галубоў і ўспомніла захапленне аўтаркі: яна займаецца бёрдвотчынгам. І дае цудоўную параду, якую, на жаль, вывучылі яшчэ не ўсе: хлебам і батонам птушак карміць нельга. Лепш для гэтага выкарыстоўваць крупы ці нясмажаныя семкі.
Ілюстратарка ў гісторыі Марты тая ж, што і ў Шпрота, — Лілія Давыдоўская. Ілюстрацыі чароўныя, Марта атрымалася вельмі яркай, са сваёй разыначкай, як і кот Шпрот.
Калі вы ў пошуку новых зімовых гісторый, то можаце звярнуць увагу на гэтую кнігу. Не назвала б яе вельмі дынамічнай і захапляльнай, але сюжэт цікавы, за ім хочацца сачыць. Марта сустракае незвычайных персанажаў і натхняе дзейнічаць.
13 понравилось
