Мова

«Скидка! Скидка!» — кричат вслед, обнажая банальную правду о том, что торгуют они не товаром, а дешевизной, возможностью за копейки купить то, что никому не нужно.

Каждому человеку в жизни дается одна попытка, один шанс, один главный бой. И лучше погибнуть в этом бою, чем проиграть и остаться живым. Чтобы не видеть, к каким фатальным последствиям привело святое дело. Лучше погибнуть, чем считать себя виноватым перед теми, кто остался кучками одежды на полу в полутьме.

У нашым горадзе нават калі нехта пешаходу будзе адразаць вуха вялікім дэсантным нажом і пры гэтым скажа, што ён - "міліцыя", ніхто не зверне ўвагі. Ну, міліцыя - дык, значыць, так трэба.

У кожнага страху ёсць свой адваротны бок. Адваротным бокам весялосці ёсць дэпрэсія, сум і журба. А вось калі, як хваля, адступае страх, там, на донечку застаецца лютасць. Злосць.

...чай пьют, чтобы познакомиться. А чтобы подружиться – вместе ужинают.

Сцеражыцеся людзей з пола, зашпiленымi на усе гузiкi.

Так сталася, што ўвесь тысячагадовы праект “заходняй сям’і” базаваўся выключна на немагчымасці кантраляваць зачацце. І як толькі людзі прыдумалі кантрацэпцыю (а з другога боку – вынайшлі штучнае апладненне, ЭКА і кланаванне) яны пачалі трахацца з аднымі людзьмі (для чыстай асалоды), нараджаць людзей – з другімі людзьмі (болей здаровымі носьбітамі геннага будаўнічага матэрыялу), а жыць – з трэцімі людзьмі (болей заможнымі, прыдатнымі для забеспячэння высокага ўзроўню побытавага камфорту).

Я выйшаў прэч, у кастрычніцкую, празрыстую, крыштальную Варшаву. Горад, у якім шмат неба і няшмат аблокаў, дзе ў мастоў — шырокія плечы, а ў будынках адлюстроўваецца болей сонца, чым ёсць на небе. Дзе столькі прасторы, што сэрцу робіцца цесна, а нагам хочацца ісці ва ўсе бакі адразу.

И при этом мы счастливы. Счастливы на одно мгновение, потому что через минуту счастье утонет на дне мрачных мыслей или неоправдавшихся надежд. Но в этом и есть чудо счастья, что оно всегда — на секунду. Моргнул — и его нет. А поэтому надо не моргать как можно дольше.

Паглядзiце навокал. Калi вас усё задавальняе, вывучыце тры мовы, прачытайце подручнiк па гiстворыi фiласофii i зноу паглядзiце навокал.

Гэта адбылося на музычным фестывалi на Баравой. Баравая - былы палявы аэрадром, якi цяпер па коле забудаваны сямiдзесяцiпавярховымi хмарачосамi сацыяльнага жытла.

Я люблю, когда все по закону, – вздохнул следователь. – Потому что когда закон нарушают даже в мелочах, все мы тут, — он обвел взглядом свой кабинет, — вместо ревнителей порядка становимся просто палачами.

— Вечнасць — у мове, — паўтарыў ён тую думку, якую сказаў напачатку.
— Як гэта?
— Вось так. Нездарма ж у хрысціянскіх кнігах напісана, што слова было спачатку і слова было Бог. Пасля смерці мы жывём у мове. Бессмяротнасць — там.

Кажаш «не» наркотыкам — дык хоць добра загані!

Калi жадаеш зразумець народ - паглядзi, як ён п'е гарбату.

Аднекуль з'яўляецца адчуванне, што ўсё, што было ў маім жыцці да сёння, - толькі прадмова. А сапраўдны тэкст майго дагэтуль цалкам нікчэмнага быцця пачне пісацца вось зараз.

Нигде не дышится так свободно, как среди униженных и оскорбленных.

Человек, который забыл настоящее слово, единственное верно описывающее полную нежности связь между мужчиной и женщиной, ничего большего не достоин.