Гляну я ў аконца…

«Гляну я ў аконца…» — другі раман з «Менскай трылогіі» Сяргея Пясецкага, славутага польска-беларускага празаіка. Аўтар з уласцівай яму каларытнасцю распавядае пра закрытае і поўнае таямніц зладзейскае асяроддзе Менска пачатку ХХ стагоддзя. Дзеянне рамана ахоплівае перыяд з ранняй вясны 1918 да жніўня 1919 года, час краху імперый і ваяўнічага паўставання новых дзяржаў. Той парой у Менску як у вялікім прыфрантавым горадзе з шырокімі магчымасцямі для прафесійных злачынцаў канцэнтраваліся прайдзі...

Книга из цикла

Менская трылогія

Яблычак

Сяргей Пясецкі

4,6

(66)

Гляну я ў аконца…

Сяргей Пясецкі

4,5

(44)

Рейтинг LiveLib

4,5

44 оценки

5
66%
4
30%
3
5%
2
0%
1
0%

Ваша оценка

Прочитали 53Хотят прочитать 19

Рецензии

moi_polkozhiteli14 декабря 2018 г.
Яго проза грунтавалася на найбольш экстрымальных і прыгодніцкіх гадах жыцця, таму мае даволі біяграфічны характар. Гэта датычыцца і "Гляну я ў аконца...", где, на прыкладзе ўжо знаёмых па "Яблычку" герояў, працягваецца аповяд пра Менск 1918 года. Час небяспечны як для звычайнага насельніцтва (фраераў), так і для зладзеяў (блатных). Нават прысутнасць немцаў у горадзе (час Першай Сусветнай вайны) адыходзіць на другі план, калі жыцце і без таго ўскладняецца шматлiкiмi аблавамі і здрадамі. ⠀
Тым не менш, Пясецкі пісаў так, што не задумваючыся спачуваешь адмоўным персанажам. Таму і іх забойствы ўспрымаюцца балюча. Аўтар таксама майстар напружанных фіналаў - хочацца адразу працягваць чытаць далей, а наступная кніга яшчэ не выдадзена. Што ж рэжым пачакуна ўключаны
Читать далее
9
468
SashaLesnik28 ноября 2024 г.
Крыху глыбей у злачынства
Працяг цікавай гісторыі пра мінскіх і не толькі мінскіх зладзюг. І гэтая кніга крышачку адрозніваецца ад першай тым, што тут Баран не такі ўжо і галоўны персанаж, а таксама паглыбілася тэма крадзяжоў. Калі ў "Яблычку" расказвалі і пра маці Барана, і пра яго каханне да Паўлінкі, і пра сабачку, то ў "Аконцы" больш гісторый пра бандытаў. З'явіўся новы цэнтральны персанаж Ясь. Ясь цікавы тым, як ён з простага маладога чалавека, які не вырашыў, што яму рабіць у жыцці, ператварыўся ў таленавітага злодзея. Баран пакрысе браў яго на свае справы, знаёміў з лепшымі злодзеямі Мінска, вучыў, як правільна рабіць свае крымінальныя справы.
Яшчэ гэтая кніга трохі больш сур'ёзная. Ёсць няўдалыя злачынствы з сумным вынікам, ёсць і забойствы. На Барана накінулася шмат непрыемнасцей, ужо і Паўлінка не вельмі і натхняе. З'яўляюцца гопнікі, то бок хуліганы, якія быццам і злодзеі, але тупагаловыя. І вось гопнікі могуць і "замачыць", а "блатныя" гэта не робяць.
Чытаецца ўсё лёгка і з цікавасцю, як і "Яблычак", толькі адчуваецца гнёт і не вельмі пазітыўная атмасфера. Здаецца, дрэнна ўсё скончыцца для Барана...
Трылогію вельмі рэкамендую, Мінск, свет злачынцаў, Камароўка, 1918 год, захапляльна. 8/10.
Читать далее
2
51

Все рецензии

Цитаты

Bolacka27 августа 2019 г.
У сне вязень мог пакінуць турэмныя муры і... жыць...
2
78
Bolacka27 августа 2019 г.
У вадзе, у паветры, у лесе ўсё сапраўднае. Акула – гэта акула, арол – арол, воўк – воўк. Калі акула прыкінецца плоткай – ніхто ёй не паверыць. Воўк таксама не будзе ўдаваць вавёрку. А ў звычайным жыцці шакал паспяхова прыкідваецца вавёркай, і ўсе захапляюцца: «Глядзіце, якая міленькая вавёрачка!»
2
122
Bolacka26 августа 2019 г.
Сэрцы чалавечыя збольшага адкрытыя, яны распавядаюць і крычаць пра свой боль і свае радасці. Але як жа шмат такіх, якія жывуць і канаюць ад болю ці палымнеюць ад шчасця моўчкі.
2
123