Надбярэзінцы

— ...ГубЧК і ўсе камісары з нашай акругі ведалі, што вы арганізавалі ў лесе ўзброены лагер і хацелі ўзяць уладу, як немцы сышлі. Таму я застаўся і рабіў усё, што мне загадвалі, хоць уся гэтая работа мне косткай у горле стаяла. Усё кепскае, што я камусьці ў Смалярні зрабіў, — гэта не па сваёй волі. Я ж сам не кат, не тыран, не вырадак, не пачвара нейкая, як вы мяне называеце. Я — такі самы чалавек, як вы, я ж ваш брат, толькі з іншымі перакананнямі, проста да іншага боку належу. Косцік! Сташак! Браткі мае дарагія, малю вас, падаруйце мне жыццё! Успрымайце мяне не як злачынца, а як жаўнера з іншага лагеру! Клянуся, прысягаю вам!

— Хопіць тут зубы загаворваць! — перарваў яго Косцік. —Выходзіць, што ты ўвогуле нявінная авечка. Усё табе начальнікі загадалі. Хацеў бы я ведаць, гэта цябе начальнікі прымусілі за кавалак парэзанага тэлефоннага дроту данесці на маю Каруську?

Пра тое, чаму праграма камуністычнай партыі — дрэнная

— Бо хаджэнне паказанай баразной, паяданне з агульнага карыта адной і той жа стравы, пражыванне ў аднолькавых будынках можа задаволіць вала, а чалавека — ніколі. Чалавек, за малымі выключэннямі, любіць працаваць самастойна, любіць абстаўляць сваё жыллё як яму зручна і паводле ўласнага густу, хоча быць уладаром сваёй майстэрні і сваёй працы. Калі чалавек мае такія правы — гэта падштурхоўвае яго да больш інтэнсіўнай працы, спаборніцтва і самаўдасканалення.