Цитаты из книги Літоўскі воўк

Галоўная зброя - не косы і не вілы, нават не стрэльбы, не штуцэры. Галоўная зброя - наша перакананасць у перамозе нашай ідэі.

Так і ў жыцці мусіць быць усё чысценька, падмецена, правільна, - думаў аканом. - Усё на сваіх месцах, да ладу... Любыя рэзкія рухі прыводзяць да беспарадку... Рэвалюцыя, бунт ёсць зменлівая форма хаосу... Эт, глупства. Толькі б здароўе.

Цаню такую думку: чорт абарону любіць.

На пахілае дрэва і козы скачуць!

Інсурэкцыя - сапраўдная мужчынская справа.

Мы ліцвіны! праказаў спраўнік. Мы ліцвіны і занадта шчырыя людзі. Усё шчыра робім. Гасцей сустракаем шчыра, у Бога верым шчыра. Цару служым таксама шчыра. Усё шчыра робім. Колісь палякаў палюбілі вось ужо шчырасць была. Усяго свайго адракліся.

- Няхай палітыкуюць, - махнуў рукой прыстаў Вусаціха. - Іхнія бацькі і дзяды зараблялі грошы, а ўнукі ўсё палітыкуюць... Была Рэч Паспалітая - няма яе. Дзе яна? Прапа-лі-ты-ка-валі...

Любоў да радзімы пачынаецца з любові да бацькоў, да зямлі і да роднага слова...

Патрыятызм, як усялякая жарсць, можа таксама выходзіць за рамкі прыстойнасці.

Першы абавязак жанчыны добра зачыніць дзверы...

Хто любіць разумных, стрыманых, удачлівых і вечна маральных людзей?

Два паны - адны штаны!

А як чалавек запанее, то гэта ўжо напалавіну чалавек...

Згадзіцеся, гэта ж верх непрыстойнасці выць, пяяць, скуголіць, гаварыць па свойму.

прынцып ніколі не перамолваць у галаве тое, што раніцай можа аказацца глупствам, не дзейнічаў

Не любіш кланяцца, жыццё прымусіць.

Воля для тых, хто ведае, нашто яму тая воля.

Хабар і жанчыны - вось два асноўныя рухавікі гісторыі. Менавіта яны стымулююць развіццё чалавецтва.

Наша сіла не ў колькасці. Наша сіла - у душы.

Жыў такі разумны чалавек, немец. Звалі яго Георг Крысціян Ліхтэнберг. Памёр напрыканцы XVIII стагоддзя. Ён сказаў: «Больш чым золата змяніў свет свінец, і найболей - той, які ў друкарскіх літарах, чым той, які ў кулях...»