Ваша оценкаУспаміны выдатнай паэткі Ларысы Геніюш займаюць у беларускай лiтаратуры выключнае месца. У іх - споведзь душы перад Богам, сучаснікамі і нашчадкамі, слова пра час і пра сябе, пра блізкіх людзей, сяброў і ворагаў. У іх - самаадданае служэнне Беларусі паэтычным словам, дзеяннем, непахіснасцю грамадзянскай пазіцыі і блуканнi па ўсіх пакутах сталінскай iмперы i- праз засценкі, этапы, перасылкі, лагеры смерці на далёкай Поўначы. Перад чытачом праходзiць безлiч абліччаў: бацькоў і мужа, сялянак з Паня...
Рейтинг LiveLib
4,7
41 оценка
- 583%
- 415%
- 30%
- 22%
- 10%
Ваша оценкаПрочитали 45Хотят прочитать 51
Рецензии
olkhovique9 августа 2018Не працягвай рукі тым, якім яе не падала б простая ўкраінская жанчына
Читать далееНямя ў мяне звязаных думак аб гэтай кнізе, не ўмяшчаецца лёс Ларысы Геніюш ані ў якія выказванні, ані ў малы мой розум і ўяўленне. Але нічога не сказаць не магу.
Гэтую кнігу проста трэба чытаць, каб заставацца чалавекам, беларусам, памятаць, хто ты, з кім і адкуль.Прывяду некалькі радкоў, якія ўразілі мяне не жахам, бо з яго складаецца большая частка кнігі, а сілай і надзеяй.
“Наагул нейк верылася толькі людзям, якія не адракліся ад Бога. Толькі такія й былі стойкія і спагадлівыя заўсёды”.
“Хрысціяне сябе нейк узаемна пазнавалі. … У гэты жудасны час мы думалі сабе – ніводнага кроку ад вучэння Хрыста й ніводнага слова іначай!”
“Я прыпадала душой да ўкраінскае стыхіі простых дзяўчат і жанчын, якіх адарвалі жыўцом ад зямлі і іх сем’яў. Яны былі шчырыя, стойкія, чыстыя, як вада карпацкіх крыніцаў, і гэтым непаканана сільныя. Яны не стараліся зразумець, разгадаць, гаварыць з ворагам, яны яго раз пазналі й раз назаўсёды адкінулі як нешта супрацьжыццёвае, агіднае й загубнае для жыцця й людзкасьці”.Ларыса Антонаўна на этапах і ў лагеры заўсёды хілілася да ўкраінак і не расчаравалася ў іх, як у іншых. У Празе добра адгукалася аб румынах. Я таксама маю вельмі моцную інтуітыўную сімпатыю да гэтых народаў.
Ці магла яна ведаць, што ў Румыніі жыла жанчына з падобным лёсам - Нікалета Валерыя Брутяну, аб якой быў зняты фільм “Блаславі маю турму”, які стаў для мяне яскравым дадаткам да "Споведзі".Сёння ў Ларысы Геніюш дзень народзінаў. А таксама ў маёй матулі.
05:37
У іх гонар і гонар нашай матулі Беларусі - адное з самых кранальных выказванняў аб радзіме.
13 понравилось1,1K
nadiasadovka1 ноября 2017Гэта кніга болю і кахання да Радзімы. Кніга паэта, які за яе аддаў жыццё. Яна такая, што пакуль ты чытаеш яе, ты пачынаеш жыць нейкім якасна іншым жыццём. Геніюш не прымала ніякіх варыянтаў-пасрэднікаў: яна магла рабіць, думаць толькі праўду і нічога акрамя яе. Калі я чытала, я думала, што ўбач мяне сення паэтка: як я раблю сваё жыццё, што гавару і як абіраю свой шлях, яна не запісала бы мяне ў свае сябры. А потым я супакойваюся і проста дзякую за тое, што стала з гэтай кнігай крыху лепш.
9 понравилось244
Цитаты
- olkhovique23 июля 20182 понравилось489
xbohx16 февраля 20241 понравилось181
Подборки с этой книгой
"... вот-вот замечено сами-знаете-где"
- 39 918 книг
Сталинские репрессии и лагеря
- 140 книг
Известные писатели и пенитенциарная система
- 971 книга
Женщины за колючей проволокой
- 72 книги
Мая беларуская кніга
- 61 книга
Другие издания
