Цитаты из книги Избранное

—Наверно ж, в пекло не верите? —Мы в рай верим,—шутливо бросил Рыбак. —Дождётесь рая, а как же.

Кладбище — не самое худшее.

Да, физические способности человека ограничены в своих возможностях, но кто определит возможности его духа?

А смерть, что ж — смерти не избежать.

Москва не Корчевка, защитить ее, пожалуй, сыщется сила.

- Чудак! С кем ты вздумал тягаться? - А вот увидишь. - Это же машина! Или ты будешь служить ей, или она сотрет тебя в порошок!

Лёс, як вядома, мае прыхільнасць да смелых і часам выдае ім трохі звыш свае скупой нормы.

Не, мабыць, смерць нічога не вырашае і нічога не растлумачвае. Смерць — гэта капітуляцыя, яна не можа нічога. Толькі жыццё дае людзям пэўныя магчымасці, якія здзяйсняюцца імі або прападаюць марна; толькі жыццё можа процістаяць злу і несправядлівасці. Смерць не можа нічога. Нават у дачыненні да сябе самой яна круглы абсалютны нуль.

Ведаеце, мы былі абдзелены ў нашым жыцці дабрынёй, можа быць, таму так даражылі яе малою рэштай, якая нам дасталася. І якой мы стараліся надзяляць іншых.

Навучаны жыццём, ён ужо разумеў, што за ўсё трэба плаціць — за добрае і за кепскае, якія так моцна звязаны ў гэтым жыцці. Але ўся справа ў тым: хто плоціць? Плоціць, канечне ж, той, хто менш за ўсіх вінаваты, хто не разлічвае на выгаду, хто ад нараджэння схільны даваць, у адрозненне ад тых, хто навучыўся браць ды патрабаваць з іншых.

чалавеку ўласціва такое атавістычнае пачуццё — насалода чужымі пакутамі.

Знаеш, каб ацаніць яечню, не абавязкова самому несці яйкі.

Незразумелая, складаная, супярэчлівая істота — чалавек!

Шкадаванне — патрэбна слабым.

Не будзем шкадаваць мы, не пашкадуюць і нас.

Калі нічога немагчыма зрабіць, трэба сабраць сілы, каб застацца сабой.

Верыць у бога — зусім не значыць старанна маліцца ці рэгулярна выконваць абрады. Гэта хутчэй — мець бога ў душы. І паступаць адпаведна. Адпаведна сумленню, гэта знычыць па-боску.

Чалавек заўжды спадзяецца. Нават наперакор розуму.

вымусілі мяне зразумець, што людзі дзеляцца не па саслоўнай ці класавай прыналежнасці, не па прафесіях і пасадах, а на добрых і злосных і што на аднаго добрага ў жыцці трапляе дзесяць злосных.

Той, хто мяркуе здалёку ці праз нейкі час, заўжды мяркуе болей разумна, але ці болей сумленна - во ў чым пытанне.