Цитаты из книги Садомская яблыня

Дзяцінства было толькі рэпетыцыяй да шоу, сцэнар якога даўно зацверджаны, і мне ў гэтым сцэнары адведзена роля, прычым раз і назаўжды.

Трэскаецца нават цагляны мур, чалавек значна больш трывалы. Некаторыя людзі змайстраваныя, як добрае аўто: калі адна частка вашага «я» варагуе з другой, а жыць з нейкіх прычын неабходна, спрацоўваюць падушкі бяспекі. Усе вашы пачуцці нібы падушкай задушаныя. Калі доўга быць стрыманай, становішся неадчувальнай. Як мур.

З цягам часу я перастала верыць у перамены.

Дзяўчынкі сталеюць зарана; некаторыя хлопчыкі не сталеюць ніколі.

Чалавек нараджаецца відушчым, потым яго асляпляюць наўмысна, з асаблівай упартасцю, калі чалавек жанчына. Паўжыцця траціш на тое, каб гэта зразумець; але, зразумеўшы, аказваешся ў такой адзіноце і пустэчы, што стараешся як мага хутчэй начапіць якія-небудзь акуляры хобі, рэлігіі альбо жарсці. Забыцца на жыццё.

Маніпуляваць хлопчыкамі — першае, чаму вучаць дзяўчынак яшчэ ў яслях, а потым мы апгрэйдзімся і пачынаем хлусіць усім навокал, і ў першую чаргу самім сабе. Бо іншага нам не застаецца.

У сорак з гакам дакладна ведаеш: светаў зусім не два і нават не дваццаць два.

Нам не "дзень цвярозасці" патрэбны, а цвярозае жыццё!

У нашым цудоўным свеце ахвотна плацяць за згоду быць нікім, але ніколі не заплацяць за індывідуальнасць.

Мае намаганні нікому не патрэбныя там, дзе вал правит бал.

Ад фальшывага жыцця стамляешся больш, чым ад сапраўднага.

Найгоршае палягае ў тым, што ты растрачваеш сілы на маленькія перамогі над бытам, з боем выдзіраеш у жыцця даброты, якія табе самой не надта і патрэбныя.

Гэтая камедыя з жаночым какецтвам здаецца мне агідным прыніжэннем.

Iлюзіі абыходзяцца нятанна.

Калі б мужчыны галасавалі за розум, гонар і сумленне, ды не «нашай эпохі» — а проста розум, гонар і сумленне, свет быў бы іншы. Але яны паўсюдна галасуюць за маладосць, наіўнасць, зграбную фігурку, прыгожанькую пыску.

Ты цяжарная пустатой свайго няспраўджанага жыцця.

Сталіца не вырашае праблем, затое пашырае кола магчымасцяў.

Лепш руіны, чым некаторыя дамы.

За тысячагоддзі рабства жанчыны выпрацавалі сваю патаемную зброю супраць мужчын — ліслівасць. Няма такой раскідзістай туфты, агучанай захопленым галаском паклонніцы, у якую тыя б не паверылі. Пры гэтым — суперважна! — глядзіце на яго так, як дзіцёнак шматдзетнай алкагалічкі на калядны торт у вітрыне.