Честь

-Դժոխք,-ասում է նա: - Դու այնտեղ ես գնացել։ Ա~խ, սիրտդ այրվում է։ Բայց այդպես էլ պետք է լինի։ Որովհետև մի բան ես արել։ Պետք է այրվես։ Հետո սկսելու ես վեր բարձրանալ։ Աղեղը բարձրանալու է։ Նրանից վերև ի՞նչ կա, գիտե՞ս։
-Դրա՞խտ, - հարցնում եմ ես։
-Այո', երբ սիրում և սիրվում ենք, մեկին ուրախացնում, մյուսի օրհնանքն ենք ստանում, մի քայլ էլ ենք մոտենում դրախտին։ Ամեն օր մի փոքր քայլ։ Չեմ կարող խոստանալ, որ կհաջողացնես։ Բայց փորձելու ենք։ Աշխատելու ենք։

Մոլորակը կլոր է, շրջանի մեջ երկու աղեղ կա։ Մեկը` բարձրացող, մյուսը`բացվող։ Մարդ անընդհատ շարժման մեջ է։ Ոմանք իջնում են, ոմանք`բարձրանում։ Եթե ուզում ես բարձրանալ, ամենաշատը քե'զ քննադատիր։ Իր սխալները չտեսնողը երբեք չի լավանա։

Ամենավստահելի ճանապարհը միշտ քո ներսը նայելն է։ Հերիք է ուրիշներով զբաղվես։ Զայրույթը, խարազանումը ծանր պայուսակ է։ Ինչու՞ կրես։ Նետի'ր։ Կյանքը տաք օդապարիկի նման է։ Վերև՞ ես ուզում գնալ, թե՞ ներքև։ Թո'ղ զայրույթը, վրեժը, մրցակցությունը։ Ազատվի'ր տոպրակներից։

Մարդու սիրտը վառարանի է նման։ Տաքություն է արտադրում, էներգիան տարածում ենք։ Բայց երբ ուրիշներին ենք մեղադրում, նրանց ենք սևացնում, բամբասում, վատն ենք խոսում, էներգիան կորչում է։ Մեր սիրտը սառչում է։

Սրտով զգացոները մարդուն են նայում, ոչ թե դեմքին։ Իսկությունն են տեսնում, ոչ թե կազմը։ Տարբերություն չեն դնում, վատ չեն նայում, չեն վատանում։ Մարդը պատվավոր էակ է։ Տարբերությունները միայն դրսում են`հագուստ, անձնագրեր, բայց սիրտը նույնն է։ Ամենուր։

Ամեն տեղ իմ երկիրն է։ Աշխարհն իմ տունն է։ Բոլոր մարդիկ իմ քույրերն ու եղբայրներն են։

Ուրիշ աշխարհում մի կամուրջ կար`մազից բարակ, թրից սուր։ Մեծ դատաստանի օրը բոլորը մենակ էին անցնելու այդ կամրջով։ Մեղավորների բղավոցներն էին լսելու. նրանց կաշին այրվելու էր, ոսկորները եփվելու էին։ Եթե մեղավոր ես, դու էլ ենկնելու ներքեւի կրակների մեջ։ Իսկ եթե լավություն ես արել, Կուրբան բայրամին զոհաբերած կենդանիները կենդանություն են առնելու ու քեզ ողջ-առողջ, իրենց մեջքի դրած անց են կացնելու կամրջով։

Հարուստները պատերազմում են, ինչ լինում է, աղքատներին է լինում։

Երկար պատմություն չկա։ Կան պատմություններ, որ ուզում ենք պատմել, կան պատմություններ, որ չենք ուզում պատմել։

Мы все не знать,что бывать завтра. Но каждый новый день носить надежда.

"Люди говорят, что у близнецов одна душа. Но, похоже, общего у них даже больше. Между их телами тоже существует связь. Судьба и Достаточно."

«Я бы хотел иметь магический ластик, – сказал он. – Так много в этой жизни хочется стереть и начать заново».

Тому, кто пытается высоко взлететь, больно падать.

Матери после смерти не возносятся на небеса. Бог дает им особое разрешение еще какое-то время оставаться рядом с детьми и присматривать за ними – и не важно, каковы были их взаимоотношения в течение столь короткой земной жизни.

Ни один вид, проживший на земле, не может сравниться с человеком по части жестокости, жадности и надменности.

Немцы допускают тебя в свою страну, чтобы ты на них пахал, и делают все, чтобы ты не смог здесь прижиться, а как только надобность в твоей работе отпадает, в два счета выдворяют из страны. Общаться с ними - все равно что гладить ежа

В парикмахерскую люди приходят не только для того, чтобы подстричь или покрасить волосы, но и для того, чтобы пообщаться. Некоторые женщины бывают здесь каждую неделю вовсе не потому, что ими владеет страсть к перемене прически. Скорее, ими владеет страсть к болтовне, и в парикмахерской они удовлетворяют эту страсть в полной мере. Таким женщинам необходим человек, который выслушает их и отнесется к их проблемам с пониманием и почтительностью, словно они принцессы из детских сказок.

Бестактность, за которую попросили прощения, не переставала быть бестактностью.

Если сравнивать с конфетой Лондон, то он, по-моему, напоминает сливочную ириску - сладкую, жестковатую, вполне традиционную. А вот Стамбул - это, несомненно, вишнево-лакричный леденец,смесь несовместимых вкусов, правращающая кислое в сладкое и сладкое в кислое.

Настоящие отморозки умеют выходить сухими из воды. А те, кто только строит из себя отморозка, получает по полной.