Цитаты из книги Жалезныя жалуды

Праўду кажуць, што паспешліва рвецца пад сонца толькі пустазелле, а садовая яблыня марудна набірае сілу.

«Чалавек павінен жыць не законам галоднага ваўка, а законам жытнёвага поля».

Свечку жыцця паляць з двух канцоў.

«У гэтага ў глотцы мазалёў не бывае — гаворыць, што рэпу грызе».

Людзям не зрабілася б лепш, калі б збыліся ўсе іхнія жаданні.

Жанчына дзяржаве не здрадзіць. Яна, як хвост, ідзе за мужчынам.

Малітва як голад — абавязкова пра сябе напомніць.

лепш дзень чалавека, чым век раба.

Нездарма кажуць: «Мужчына чырванее, як рак, жанчына чарванее, як мак».

Памятай, што жыццё — пастаянная здрада. Вечар здраджвае раніцы, стары чалавек здраджвае самому сабе, таму, які калісьці быў маленькім

А ведаеш, калі чалавек прыгожы бывае? Калі душа ў яго спакойная, калі болькі на душы не сядзяць.

на адно сонца глядзяць усе жывыя людзі і некалі, праз вякі, павінны сталкавацца, паразумецца між сабою.

Хвалі дзень увечары, жанчыну пасля смерці, меч пасля бітвы, а сваю нявесту на другі дзень пасля вяселля.

З аднаго вала дзвюх шкур не лупяць.

Свой лёс і канём не аб'едзеш.

Горкі корань у вучэння, ды салодкія плады.

Золата плавіцца агнём, а чалавек няшчасцем.

Чалавек датуль жыве, пакуль есці хоча.