Белая муха, забойца мужчын

Мы достаем камеры и телефоны, мы разворачиваем и жуем пространство. Мы не умеем фотографировать. Мы бездарные люди, которые приехали к вам из послезавтра.

Двери автобуса закрылись, и он медленно покатился вниз. Мы видели лица людей, которые поехали дальше - освещённые грязными автобусными лампочками злые и голодные лица людей, работающих во вторую смену, живущих в третью.

З замкамі як зь людзьмі: здалёк яны сымпатычнейшыя, чым пры блізкім знаёмстве.

3aконапаслухмяныя людзі ніколі нічога такога ня чуюць... Каб ня быць злачынцам, трэба быць глухім.

«Чытаў, што сказаў галоўны сэксоляг рэспублікі? — спытаў Рыгор, нэрвова скідваючы попел. — У мужыкоў, якія мыюць посуд, паніжаецца тэстастэрон. Навукова даказаны факт!»
Я шматзначна гмыкнуў.
«Я неяк ледзьве не памыў, — прызнаўся ён, сарамліва сочачы за маёй рэакцыяй. — Потым у мяне з жонкай канфуз выйшаў. Цяпер ясна, чаму. Так што беражы сябе».

«А женщинам можно голосовать?» — спытала Жанчына ў Зялёным.
«А какая разница, если вы за»,...

Мне падавалася, што ніхто з нас ніколі ня жыў тут, што не было ніякай Краіны Замкаў, і ніякай Босай, і Міколы Гусоўскага не было, што нас усіх прыдумаў нейкі бяздарны пісьменьнік, нейкі графаман, якому ніколі не было цікавае рэальнае жыцьцё, і ён вырашыў змайстраваць са сваіх комплексаў і страхаў іншае, такое, дзе яму будзе зручна займацца самападманам…

Ну чаму вы ўсе лічыце, што агульныя ўспаміны даюць права чапляцца да людзей?

«А гэта ідэя, — сказала яна сур’ёзна. — Самы час паказаць ім, што мы не жартуем. А гэта значыць, самы час пажартаваць…»

Кожнага разу, калі я бачыў, як жанчына рэжа вяндліну на бутэрброды для мужчынскага фуршэту — мне здавалася, што жанчыны рэжуць адна адну.

... ноч была чароўная, поўная неспадзяванак і рознакаляровых шкельцаў, якія сьвяцілі ў вокны і разьбіваліся насьмерць...

"Всё потому, что бабам слишком много власти, - сказаў Віталік. - И начинается: пуси раёт, баба на мужика ревёт. фемены всякие. Я по ящику смотрел. За бабами глаз да глаз нужен. Вот моей никогда такая фигня в голову не придёт: на цыцках фломастером писать".

... лапамі ў лес, пысаю ў нябёсы ласкава ступала па зямлі ліса беларускага лета.

Вакол быў горад Менск, хімічная формула якога складаецца з водару сьвежага хлеба, паху нагрэтых сонцам гаражоў, гарачага подыху трактаразаводзкай ліцейкі, жмені прэлага лісьця, кроплі бэзу, дзьвюх кропляў асфальту і трох кропляў зімовага дажджу.

…май, время подготовки к экзаменам и той особой сладкой лени, от которой помогают только обливание холодной водой да хорошая взбучка.

На своем пути она не встретила ни одного мужчины, поскольку, ясное дело, все они были или на работе, или на войне, или в говне. Короче, делали историю.

Человек, у которого в голове все шнурки развязаны, обязан экономить деньги, иначе он пропадет.

Быць вартай роду. Вось што галоўнае.

У нас ёсьць ня кніга, а песьня. Песьня пра зубра. Па вялікім рахунку, яе мусіць ведаць кожны беларус. Яе вывучаюць у школе — каб адразу ж забыць…