Ваша оценкаЦитаты
Morra6 мая 2013 г.…Любімыя дзеці не пішуць вершаў, бо кожны верш ёсць крык: “Перавяжыце мне раны!”
7241- Morra5 мая 2013 г.
Бачыць адзін і той жа пейзаж мы, каханы, асуджаны з табой па-рознаму, як былі асуджаны па-рознаму вымаўляць гукі, вітацца з сябрамі, гатаваць снеданне і вячэру, выказваць радасць і адчай, і тыя словы пяшчоты, якія мы шапталі адно аднаму, з галавой выдавалі нашую чужароднасць. Мы былі замураваныя кожны сам у сябе.
6193 - Morra6 мая 2013 г.
У дрэнныя хвіліны ты нават падумаеш пра тое,што калісьці, шаснаццаць год таму, здзейсніла злачынства, няхай па неасцярожнасці, як пішуць ў канстатуючай частцы прысудаў, бо ты была маладзенькай дурнічкай, якая шукала кахання і шчасця, і таму асудзіла яшчэ адну душу на жыццё.
5124 - Morra6 мая 2013 г.
Каханне ёсць мацярынства: я нашу цябе ў сэрцы, як сваё вечнае, адзінае дзіця (а потым ты нараджаешся і, магчыма, забіваеш мяне, але тое ўжо неістотна).
5114 - Morra5 мая 2013 г.
— А мы з Арманда, — уздыхае Лідка, — год жылі наогул без вады. Гэтыя лайдакі не спяшаліся рамантаваць, а Арманда, ты ж яго ведаеш: “Рэвалюцыянер павінен трываць цяжкасці”,— ён дык, бляха муха, цэлы дзень на працы, рэвалюцыянер доўбаны,а “цяжкасці трываць” даводзілася мне, на карку тую ваду на пяты паверх цягала...
5113 - Morra5 мая 2013 г.
Пра што яны думалі, ідучы на верную пагібель? Пра бедны народ, яны заўсёды думаюць пра народ, гэтыя гераічныя хлопчыкі, толькі чаму іхнія ахвяры абарочваюцца ў будучыммільёнамі ахвяр, іх кроў — рэкамі крыві?
5110 
xbohx8 октября 2017 г.Хлусня і страх — звяркі адной пароды: запанаваўшы ўнутры нас, яны выцясняюць наша сапраўднае “я” у глухую каморку без вокнаў, дзе яно пакутуе, бы прывід Кацярыны пад уладаю ведзьмака, а самі захопліваюць лепшыя пакоі гаспадароў дома.
275
