Рецензия на книгу

• 

  olkhovique

  11 июля 2018

  Кнігу “Ток” бацькі набылі на “Канцэрце для скрыпкі і завірухі”, які беларускі паэт і мастак Рыгор Сітніца ладзіў сумесна з гуртом “Палац”. Шчыра кажучы, тады я пачула імя паэта ўпершыню. З аднаго боку, гэта мая вялікая хіба, з іншага – мабыць, не было б такім моцным здзіўленне і захапленне. Бо магу сказаць, што гэтыя вершы адныя з найлепшых, што мне даводзілася чытаць не толькі ў беларускай паэзіі.

  Паэт кранае вечныя экзістэнцыяльныя тэмы: самота, смерць, жыццёвы выбар з яго непазбежнымі памылкамі, страты, няздзейсненыя мары і каханне, але і вера, якая, адчуваецца, дапамагае аўтару прымаць і пераадольваць цяжкасці, дае надзею.
  Вобразы такія простыя, натуральныя, нейкія родныя, таму, калі чытаеш, разважаеш і пра сваё жыццё, адчуваеш разам з аўтарам – чытанне робіцца тэрапеўтычным.
  

  
  А ў нашым двары
  спілавалі старую таполю.
  Напэўна, істотную меў дзеля гэтага
  хтосьці прычыну.
  Магчыма, што ўсё і законна, і слушна,-
  магчыма, магчыма…
  Ды сэрцу надоўга хапацьме цяпер
  і маркоты, і болю;
  І доўга яшчэ мне выходзіць з пад’езда
  з параненымі вачыма.

  Адзін з раздзелаў кнігі цалкам прысвечаны тэме смерці, развітання і памяці аб тых, хто адышоў у іншы свет. Чытаць аб гэтым нялёгка, але варта. Таксама як і паэму “Знак перасцярогі”, асабістую споведзь, малітву аб паратунку, што была пачутая.

  І ўсё ж вершы Сітніцы светлыя, вельмі шчырыя, без цені патасу і штучнасці, а некаторыя нават суцэльна поўныя радасці і натхнення.

  
  Паштоўка
  Маладым кіпяжам расхінуўшы
  душу і вакно,
  Сакавіцкім блакітам
  паштоўку табе напішу я,
  І, нібыта з абноўкаю,
  з небам вясновым
  цябе павіншую –
  Да блакіту вачэй тваіх
  дужа пасуе яно.

  Паэт напісаў маёй маці на памяць пажаднне свята ў будзённым жыцці.
  Гэтае свята стварыць нескладана – усяго толькі адкрыць зборнік добрых вершаў.

  Меркаванне аб выданні:
  Выданне лаканічнае, але добрае. Цвёрдая воладка, плотная белая папера.
  Ёсць кароткая біяграфія Р. Сітніцы, падробны змест.
  Кніга падзеленая на раздзелы з невялічкімі эпіграфамі з вершаў, а таксама з фотаздымкамі аўтара, якія вельмі добра пасуюць да яе настрою.

  Каму я раю гэтую кнігу:
  Усім, хто любіць беларускую мову, паэзію, хто хоча, адкінуўшы штодзённую мітусню, глыбей зазірнуць у наваколле і ў сябе.

  8 понравилось

  480