Рецензия на книгу

• 

  Irina_Tripuzova

  11 февраля 2017

  Адчужэнне сэрцаў

  Каб нанесці сэрцу сакрушальны ўдар, лёсу не заўсёды трэба біць моцна і з размаху; выклікаць пагібель якой-небудзь нязначнай прычынаю — вось да чаго імкнецца яго неўтаймаваная творчая сваволя.

  Стары Заламансон — нібы другі бальзакаўскі бацька Гарыа: усё яго жыццё — бясконцая праца дзеля грошай для дачкі Эрны, для жонкі, для іх забаў і прыгожага жыцця.
  Але ў адрозненне ад Гарыа, аднойчы ён усё ж спрабуе бунтаваць супраць спажывецкіх адносін з боку родных. Але што і каму можа давесці стары і хворы чалавек? Яго проста не заўважаюць. І сэрца старога памірае куды раней, чым смерць забірае яго цела...

  7 понравилось

  0

  540