Рецензия на книгу

• 

  mashketova

  13 апреля 2026

  Працягваю развянчваць асабіста для сябе міф аб тым, што беллiт — гэта нешта сумнае, на вечныя тэмы, пра бацькоў і дзяцей, дзе няма агеньчыка.

  Ёсць!

  Просты рабацяга-рыбак сустракае служанку з багатага дома, якая паходзіць з збяднелага роду. Дзяўчына яшчэ памятае багатыя часы, пасля якіх яе лёс складалася вельмі цяжка, з-за чаго да трыццаці гадоў яна так і засталася інфантыльнай і трапяткой, як страказа з байкі.

  Чытаецца ўлёт, таму што запал тут як у Санта-Барбары: мезальянс-шлюбы, падкінутыя дзеці, здрады, уцёкі з хаты, атручванні, дача хабару, уцёкі з зняволення...

  Калі хочаце нешта эмацыйнае і драматычнае — бярыце!

  6 понравилось

  0

  27