Рецензия на книгу

• 

  Halja13 декабря 2015 г.

  Сумна. И гэта наша беларуская класіка? Добра, что свае знаёмство з ею я пачала не з гэтай кнігі. Найгаршэйшы прыклад савецкай літаратуры. Вяскоўцы і партызаны разам да крэтынізма аддана змагаюцца супроць фашысцкіх захопнікаў. Някага сумневу.

  
  — Нічога... нічога, не гаруйце! Не плачце. Слязьмі ворага не пераможаш. Яго трэба біць! Віць бязлітасна, няспынна.
  — Цяпер ён спаліць нас, — уздыхнуўшы, сказаў нехта ў натоўпе.
  Лясніцкі хутка павярнуўся ў той бок.
  — Спаляць? Што ж... воўка баяцца — у лес не хадзіць. Спаляць — адбудуем, калі апошні фашыст ляжа касцьмі на нашых папялішчах.
  

  На гэтам размова скончылася. Персанажы ідэалагічна верныя, лішніх думак ня думаюць і ведаюць, что дзесьці ў Маскве, у Крамлю дбае пра іх вялікі павадыр.

  Некалькі месяцаў шукала кнігу. Дашукалася, цьфу.

  4

  938