Рецензия на книгу

• 

  AnnyKaramel

  11 сентября 2014

  Ох, гэты Жадан! Востра, учэпіста, іранічна. Калі глянуць па вяршках, так мо здацца, што чытаеш нейкую чэрнь, але раз-пораз, як раз тады, калі ты менш за ўсё таго чакаеш, па-за радками раптам замільгаюць-зазьзяюць такія высновы, што й дадаць да іх няма чаго.
  Кніга - шпацыр па тых 90-х, якія з прычыны маленства былі мне невядомыя. Недзе сьмешна, недзе прыкра, а ў выніку неяк сумна... Ведаеце, такі сум праз усьмешку... І чамусьці пачынае граць у галаве мелёдыя Вольскага "Маё пакаленьне гуляе і п’е, стаіць на каленях, ня любіць сябе"...

  7 понравилось

  16

  377