Рецензия на книгу

• 

  imaginative_man

  17 ноября 2022

  русский вариант ниже
  Каштоўнасць Янкі Маўра заключалася ў яго веданні нацыянальнага каларыту і дасягненняў замежнага пісьменніцкага майстэрства. Таму ён мала таго, што з'яўляецца заснавальнікам беларускай дзіцячай літаратуры, дык яшчэ і здолеў у свой час задаць яму прыгодніцкі напрамак. У гэтым плане Палескія Рабінзоны вельмі паказальныя. Мне здаецца, гэта самы знакаміты і любімы многімі нават зараз твор.

  Не памятаю, шчыра кажучы, ці чытала я яго ў школе. Хутчэй за ўсё, не, бо я з дзяцінства ўспрымальная да чужога болю і эпізод з зубрам наўрад магла забыць. Але нават даросламу прыгоды двух падлеткаў па беларускім Палессі будуць цікавыя. На сваім прыкладзе раскажу.

  Па-першае, чытаць аб родных мясцінах – гэта асобнае задавальненне. Прычым родныя яны мне не толькі ў частцы «беларускія», але і ў частцы «Палескія». Па-другое, беларуская мова і аўдыёкніжка ў агучцы Наталлі Кухаравай – гэта чараўніцтва. Па-трэцяе, я таксама з гарадскіх, але маё станаўленне як чалавека адбывалася адносна нядаўна. Таму вымушана прызнаць, што так доўга б на балотах я відавочна не пратрымалася б)) Некаторыя моманты ў аповесці ў сувязі з гэтым здаліся занадта жорсткімі. Але ўсё гэта ў сукупнасці толькі падкрэслівае супрацьстаянне чалавека і прыроды.

  Са здзіўленнем адзначыла, што некаторыя чытачы знайшлі ў аповесці ідэалогію і выказваюць наконт гэтага незадаволенасць. Камон, гэта 30-я гады мінулага стагоддзя. У нас кожны другі беларускі класік паміраў маладым. Я б паглядзела, як такія незадаволеныя паспрабавалі б апублікаваць нешта неадпаведнае палітыцы партыі ў тыя часы – гэта раз. Асабіста я чагосьці ненармальнага не выявіла – два. Аўтара нават з такім тэкстам раскрытыкавалі (непажаданы ўплыў заходніх пісьменнікаў, не паказаны працэсы, што адбываліся ў краіне, і іншае бубубу) – гэта тры.

  Рэзюмуючы: займальная аповесць, магу толькі парэкамендаваць.
  -----------
  Ценность Янки Мавра заключалась в его знании национального колорита и достижений зарубежного писательского мастерства. Поэтому он мало того, что является основоположником белорусской детской литературы, так ещё и сумел в свое время задать ему приключенческое направление. В этом плане Полесские Робинзоны очень показательны. Мне кажется, это самое знаменитое и любимое многими даже сейчас произведение.

  Не помню, честно говоря, читала ли я его в школе. Скорее всего, нет, ибо я с детства восприимчива к чужой боли и эпизод с зубром вряд ли могла забыть. Но даже взрослому приключения двух подростков по белорусскому Полесью интересны. На своём примере расскажу.

  Во-первых, читать о родных местах – это отдельное удовольствие. Причём родные они мне не только в части «белорусский», но и в части «Полесские». Во-вторых, белорусский язык и аудиокнига в озвучке Натальи Кухаревой – это волшебство. В-третьих, я тоже из разряда городских, но моё становление как человека происходило относительно недавно. Поэтому вынуждена признать, что так долго бы на болотах я явно не продержалась бы)) Некоторые моменты в повести в связи с этим показались излишне жесткими. Но всё это в совокупности лишь подчеркивает противостояние человека и природы.

  С удивлением отметила, что некоторые читатели обнаружили в повести идеологию и высказывают этим недовольство. Камон, это 30е годы прошлого века. У нас итак каждый второй белорусский классик умирал молодым. Я бы посмотрела, как такие недовольные попробовали бы опубликовать что-то несоответствующее политике партии в те времена – это раз. Лично я чего-то противоестественного не обнаружила – два. Автора даже с таким текстом раскритиковали (неугодное влияние западных писателей, не показаны происходившие в стране процессы и прочее бубубу) – это три.

  Резюмируя: повесть увлекательная и у неё есть перевод на русский, могу только порекомендовать.

  22 понравилось

  1,7K