Ինչևիցե՜...

Սկզբի համար ասեմ, որ շաաատտ տխուր պատմություն էր։ Դե հայերի մասին է, զարմանալի չի։ Երևի առաջին գիրքն էր, որ 5֊6 անգամ լացել եմ։ Ցավոտ էր։ Առաջին գիրքն էր Արևմտյան Հայաստանի մասին, ու ես չճանաչելով այն, սիրահարվեցի ուժգին ու հիմա մեծ կարոտ եմ զգում։ Այո, ես կարոտում եմ Արևմտյան Հայաստանը։ Հուսամ օրերից մի օր կտեսնեմ։ Էնպիսի ձևով էր նկարագրված ամենինչ, որ քո կամքից անկախ հայտնվում ես էնտեղ։ Շատ գեղեցիկ, տխուր ու տրտում Վանս։ Ժամանակին ի՜նչ փայլով է փայլել։ Ավա՜ղ։ Վանը վանեցիներինն է, Վանը մերն է` հայերինը։ Թեկուզ հիմա թուրքերի ձեռքերում է, բայց Վանը երբեք նրանց չի ընդունի, որպես իր բնակիչ։

4 понравилось

258

Комментарии 0

Ваш комментарий

, чтобы оставить комментарий.

Комментариев пока нет,
ваш может стать первым