Рецензия на книгу

• 

  ranica_t

  24 января 2021

  У кнізе аўтар яскрава паказвае, што гэта значыць - быць бацькам для сваёй маці. Шматпакутная жанчына, у якой раптам жыццё стала цячы скрозь рукі, назірае за штодзённясцю з кіпай таблетак і стосам папер, на якіх піша п'есы, п'есы, п'есы. І нават нічога не трэба расказваць дзецям, бо яны не толькі чытаюць п'есы, яны вымушаны яшчэ і прайграваць іх: усе гэтыя сумныя жыццёвыя сітуацыі. Душэўны стан маці настолькі іх непакоіць, што дзяўчынкі пачынаюць дзейнічаць!
  Кнігу можна назваць добрым дакладам на тэму: "Як нельга паводзіць сябе з дзецьмі". Таму аўтару вялікі дзякуй за такі пшчоўк тым людзям, якія робяць з дзяцей сяброў ці бацькоў.
  Кнігу слухала, начытка яе цудоўная.

  5 понравилось

  0

  303