Рецензия на книгу

• 

  Morra

  21 мая 2019

  Падыходзіла да кнігі з нейкай (добра, досыць вялікай) доляй скептыцызму, але ўраджанні засталіся ў цэлым прыемныя. Я не ўспрымаю апавяданні кшталту "Гонар і прадузятасць і зомбі" як мастацкую літаратуру, хутчэй як модную гульню з чытачом. Бо што перашкаджае аўтару стварыць свой, цалкам унікальны твор, а не паразітаваць на чужым?.. Але Уладзіміра Садоўскага гэта датычыцца ўскосна - ад "моднага" тут толькі хадзячыя мерцвякі, аднак яны добра ўкарэнены ў айчынную глебу. Маладзечна, вясна пасляваеннага 1813 года, граф А., які вяртаецца ў родныя мясціны, жахлівыя апавяданні і яшчэ больш жахлівая рэчаіснасць, калі мёртвыя французы пачынаюць рухацца ў пошуках жывога. Якое-ніякое абгрунтаванне, вусцішная атмасфера, хуткія павароты сюжэту - як быццам усё добра. Не зусім зразумела для мяне, навошта ў якасці галоўнага герою выводзіць Міхала Клеафаса Агінскага, бо асоба знакамітага кампазітара і дзяржаўнага дзеяча фактычна ніяк не раскрываецца за выключэннем невялічкага эпізода, калі Агінскі нешта там складае. Не абгрунтавана атрымліваецца. Другі штучны момант - гэта псіхалогія герояў. Яны размаўляюць і разважаюць як нашы сучаснікі, а не людзі пачатку XIX стагоддзя. Але, магчыма, для апавядання ў жанры хорар гэта не надта важкая заўвага. У рэшце рэшт, чаму б не з'явіцца твору пра зомбі ў сучаснай беларускай літаратуры? Прычыніліся, так бы мовіць, да сусветных тэндэнцый. З невялікага "1813" можна было б стварыць раман-"страшылку", а гэта добры знак, патэнцыял ёсць.

  З іншых апавяданняў праз тыдзень узгадала толькі адно - "У мяне няма пачуццяў, але я павінен кахаць". Вельмі добрая ідэя, чымсьці нагадвае "Салярыс". "Начны пастаялец" - бессэнсоўны і вельмі аматарскі, я сама пісала нешта падобнае ў студэнцкія гады. "Забі гэта!" выклікала вельмі моцнае адчуванне дэжавю (і зноў жа - сучасная псіхалогія ў мінулыя часы). Астатнія апавяданні неблагія, але адчуваецца моцны ўплыў класікаў фантастыкі. Усё гэта ўжо было. Навізна - фактычна толькі ў месцы дзеяння. Дык гэта для нас навізна, для беларусаў. Але ўвогуле усё гэта выглядае добра для першай спробы пяра. Цікава пабачыць, што Уладзімір Садоўскі прапануе чытачам гадоў праз дзесяць.

  20 понравилось

  2

  675