Хоць раніца ўжо недзе... «Усе мы з хат»
sergeymailbox10 августа 2024Хоць раніца ўжо недзе хілілася да поўдня, у кустах - дзіва! - усё роўна, аж захліпаючыся ад шчасця і радасці, спявалі салаўі. Я, не асабліва ўслухоўваючыся ў іх спевы, і то налічыў больш дзесятка розных спевакоў, якія вялі кожны сваю песню і ў той жа час адну - гэта быў гімн раніцы, вясне, сонцу, жыццю і сваёй каханай салаўісе, якая сядзіць вось тут, побач, - у гняздзе.
95