Прэзумпцыя даверу ніколі ня... «Блуканец»
xbohx3 августа 2021Прэзумпцыя даверу ніколі ня страчваецца цалкам. Там, дзе пануе дыктат, яна скарачаецца, нібыта шчыгрынавая скура, і толькі рэпрэсіўныя інстытуты надзяляюцца ёю часткова — як узнагарода за жорсткую ляяльнасьць. Міліцыянт, зьбіўшы грамадзяніна, мае права выступаць у судзе сьведкам — вядома, ня супраць сябе, — і суд мусіць даць веры яму, бо толькі на яго паўсюджваецца прэзумпцыя даверу. Гэты прыкры парадокс адлюстроўвае становішча з правамі асобы ў Беларусі. Зразумела, славутая прэзумпцыя даверу толькі праваахоўнікам узьнікла нібыта ў так званай барацьбе з карупцыяй і злачыннасьцю, але ўжо тады шмат хто ўцяміў, што гэта перадусім сродак нячыстай палітычнай вайны супраць посттаталітарных палітыкаў-рэфарматараў і іхных прыхільнікаў, якія заміналі і дасюль замінаюць рэсаветызацыі Беларусі і ўзнаўленьню абсалютнай каманднай сыстэмы, якою кіруюць зь ня меншымі правамі, чым меў былы ЦК.
2 понравилось31