Блог Усяслава Чарадзея

Еўфрасіння скісла ўсміхнулася.

— О не, спадар Заяц, — сказала яна. — Ты моцна памыляешся. Боршч, які сядзяць і вараць нашыя жанчыны — не НЗ апакаліпсіса, боршч і ёсць апакаліпсіс. Пякучы і пякельны. Безбярэжны і бязлітасны. Пунсовы, як кроў, наварысты, як лава.

І прыпячатала:

— Боршч жаночага гневу!

Палессе! Тры цудоўныя П - поўдзень, Прыпяць і пясочак.