Вясеннія ліўні

Грошы згубіш — нічога не страціш. Гонар страціш — многае, вядома, страціш. А вось вытрыманасці не будзе — значыцца, усё прапала...

Пагана, калі чалавек усім задаволены. У яго тады і жаданне адно — хай будзе, так як ёсць.

Колькі б ні было чалавеку гадоў, трапіўшы ў студэнцкае асяроддзе, той непазбежна маладзее.

Жыццё пражыць — не мех пашыць.

Аб вартасцях чалавека мяркуюць па ягонай працы і дзецях.

Мужчына ў сям"і — як слуп у плоце. Упадзе слуп — паваліцца ўвесь плот.

Калі чалавек звыкаецца з навакольным, ён перастае востра адчуваць яго. Не так ужо радуюць поспехі, не вельмі засмучаюць промахі, бо тое і другое, перажытае не раз, становіцца будзённым.

Абразу пераносіць наогул цяжка. Цярпець жа яе ад чалавека нявартага яшчэцяжэй.

Усе стараюцца, каб было лепш. Але не ў кожнага так выходзіць

Ёсць людзі, якія робяцца дабрэйшымі, калі іх паб"юць. Адказнасць, пра якую напомнілі, прымушае іх часцей азірацца.