Друзі, коханки і велика халепа

Że wszystkich narkotyków ten pozostaje najskuteczniejszy, przynajmniej jeśli chodzi o sprawianie mi radości.

Choruję na strach, czuję w ustach lukrecjowy smak niedostateczności. Odrobina jednego leku, kropla drugiego i już wszystko jest OK - nie czujesz smaku, kiedy jesteś czymś odurzony.

Jak dziecko przed długi czas nie chciałem nad sobą pracować, bo jeśli rozwiązania jest pigułka, no to cóż, łatwiej wziąć pigułkę. Tak mnie nauczono.

Detoks to piekło. Detoks to leżenie w łóżku, przyglądanie się mijającym minutom że świadomością, że jest bardzo daleko od OK. Kiedy się odtruwam, wydaje mi się, że umiarem. Mam wrażenie, że to się nigdy nie skończy. Że moje wnętrzności chcą wypełznąć z ciała.

Nie jestem fanem konfrontacji. Zadaję dużo pytań. Tyle że nie na głos.

Я – мальчик из Канады, у которого сбылись все его мечты. Просто это были неправильные мечты.

У меня есть друг, у которого нет денег, и он живет в квартире, которую ему оплачивают. Актером он так и не стал, у него диабет, он постоянно в долгах и при этом не работает. Так вот, я готов в «любую секунду поменяться с ним местами. В самом деле, я готов отказаться от всех денег, всей славы, всего этого дерьма, чтобы жить в квартире с регулярной арендной платой. Я бы променял постоянное беспокойство о деньгах на то, чтобы избавиться от этой болезни, от наркозависимости.