Цитаты из книги Ұшқан ұя

"Мен ақын емеспін - әншімін" дейді біреу. "Мен әнші емеспін - күйшімін" дейді біреу.

Әйел қауымы қашанда осы ғой, шіркін. Қайғы болса, шын жүректен қайғыра алады, қуаныш болса, бар ықыласымен қуанады. Адам көңілінің айнасындай ғой әйел деген.

- ... Ақымақ бақыттың басына қонғанын білместен, ұшқанын бір-ақ сезеді деген осы екен ғой, - деп күрсінді.

Әкенің тапсырмасын орындағаннан артық не ғанибет бар дейсің, шіркін.

Ертексіз өскен бала - рухани мүгедек адам.

Кейбір үлкенге істеген жақсылығың зая кетеді. Қолдан келсе, баланы қуанту керек. Ол қуанса - шын қуанады.

Зимой мы жили в глинобитных домах, весной откочевывали на десять-пятнадцать километров на джайляу, чтобы копытами скотины не топтать хлеб и сенокосные угодья. Сеяли очень мало, только на свою потребу, потому обрабатывался ничтожный кусочек земли, да и обрабатывать не умели: бывало, казах омачом нацарапает как-нибудь десятинку землицы, разбросает зерна, и делу конец, к августу только приедет собирать урожай.

Қазақтар кісінің мінез-құлқына, жүріс-тұрысына, сөзі мен өзіне қарай ат қойғыш халық қой.

Баланың бақытты шағы сол кереметке сенгенінде шығар. Кейін есейе келе әлгі бұлттың су екенін, күннің қызуымен бу болып ұшатынын білу қандай қатал.

Дүние сенің сәби кезіңмен көргендегідей  өмір бойы қайырымды: аспаны - күмбез, желі - жібек, әдемі ертек болып тұра берсе, кәне.

Түйедей бойың бар болса да,тышқандай миың жоқ