Цитаты из книги Брачная ночь

Супрацьлеглыя характары цягнуцца адзін да аднаго.

Перш чым стаць добрым спецыялістам, трэба стаць чалавекам. Проста чалавекам. Праўдзівым, шчырым...

Трэба паважаць свае ўчынкі, нават памылковыя; калі яны прадыктаваны шчырым душэўныі парывам, ніколі нельга раскайвацца і караць сябе.

Абыякавасць — прыкмета ленасці розуму.

Адводзіць сябе, не будучы вылучаным, — смешна.

На таго, хто не азіраецца, ўвагі не звяртаюць.

На вайне самае паганае — залішне думаць пра сябе, ад гэтага, напэўна, робяцца баязліўцамі.

Людзі, што дзеці, нават разведчыкі, ім ні ў чым нельга даваць паслаблення.

А як сказаў стары адэсіт, няхай мяне абрабуюць, але з гумарам. Будзе лягчэй.

Архітэктура? Як няверная жонка. Пакутуеш, раўнуеш, лаеш, а ўсё адно любіш.

У архітэктуры, як у кіно. Канчатковы прысуд можна выносіць толькі па ўсёй карціне, а не па фрагментах. знятых у розны час, часта з адваротнай паслядоўнасцю — ад фіналу назад да завязкі.

Свет пераўтвараюць фантазёры.

Сямейнае шчасце — разуменне, для праверкі якога патрабуецца час. І нямалы.

У адзіноце чалавек або творыць, або разбурае.

Вокны i дзверы прасякаюць, каб зрабiць дом, карысць жа дома ад пустой прасторы.

— А калі маеш прынцыпы, то ўмей іх абараняць разумна. — Кожны абараняе свае прынцыпы па-свойму.

Агідныя тыя муж і жонка, якія дзесяцігоддзямі жывуць як сабака з кошкай, а на людзях выстаўляюць уяўны лад і шчасце.

Паліглотства дзеля паліглотства — гэта не навука, а забава.

усё ў прыродзе, браце, ураўнаважана, калі многа дадзена аднаго, то, як правіла, не хапае нечага іншага.