Сёння я не хацела б з сабой сустракацца

Многія рэчы робяцца дрэннымі, толькі калі пра іх гаворыш.

У кагосьці грошы растуць, як шчацінне на барадзе, а я, я заўсёды як паголеная.

У танцы нават самыя тоўстыя жанчыны становяцца лёгкімі.

Калі некаму нехта замінае, значыць у некага нехта ёсць. Толькі ў труне ўсе спяць па адным, да гэтага недалёка ўжо. Уначы трэба заставацца разам.

Я ўпусціла яго ў свае вочы, бо не мела іншага занятку.

Лепей, каб у галаве замест думак, якія не даюць спакою, былі рэчы, якія можна адчуць на дотык. Людзі, якіх хочацца мець побач альбо ад якіх пазбавіцца, і прадметы, якія захаваліся альбо страціліся.

Кароткія пытанні не самыя простыя.

Калі ноч з кожнага высмоктвае выпітае, то яна, мусіць, пад раніцу набіраецца аж да самых зорак. У горадзе шмат хто п'е.

Калі ведаеш, што заснуць усё-ткі не ўдасца, лепей думаць у цёмным пакоі пра нешта светлае, чым марна заплюшчваць вочы.

Хто сыходзіць, той можа вярнуцца.