Цитаты из книги Песня пра Цімура

Журфак наогул не адукацыя, гэта я табе кажу як выпускнік факультэта філасофіі.

Твая прапанова — як паляванне Караля Стаха: гэта дзіка для мяне.

Кажуць: "Мы табе, тата, адваката нанялі, зараз усё зробіць у найлепшых традыцыях беларускай адвакацкай школы". Мужык пытае: "То-бок напіша на "Радыё Свабода", што нічога зрабіць не мог і беларуская судовая машына расціснула чарговую ахвяру?"

Піць “Крыніцу.Моцнае” можна або калі ты аптыміст, або калі ў цябе даход настолькі вышэйшы за сярэдні, што ты можаш купіць сабе новую печань.

Рэжысёр абвёў гасцей чырвонымі, як познія вершы Коласа, вачыма.

Нанюхаліся так, што яшчэ невядома, ад чаго іх больш перла: ад блакітнага неба над імі або ад белага парашку ў іх. Хаця, каму я хлушу, вядома ж, ад парашку. Пакажы мне чалавека, якога прэ ад блакітнага неба, і я табе клянуся: ён пад кайфам. Можа, нават пад грыбамі. Згадзіцеся, малаверагодна, што перад намі Андрэй Балконскі.

А я нарадзіўся ў сям'і селяніна і сабакі. Так мой бацька называў маці.

Не сагнуць такога чалавека — крывіцкая Пагоня, а не чалавек.

зрэшты, пры безальтэрнатыўным галасаванні перамагчы можа нават Статкевіч.

Від адсюль адкрываўся, нібыта раман Сянкевіча пра веліч польскага народа, — эпічны, з прысмакам фантастыкі.

Карацей, у іх самакантроль быў — гэты б самакантроль узяць і паставіць кіраўніком аддзела тэхнічнага кантролю на зборцы плітаў “Гефест”. Таго мудазвона правяраць, які ставіць кнопкі падачы газы ў духоўку.

Чалавеку, які трапіў у няёмкую сітуацыю, здаецца, што ўсе цяпер толькі і будуць, што абмяркоўваць яго і ягонае глупства, але насамрэч людзі больш канцэнтруюцца на сваіх праблемах, таму не так уважліва сочаць за чалавекам, які схібіў.