Классный журнал 5Б класса "Команда Б"
- 1 008 книг
Ваша оценкаЖыццё народнага мастака Беларусі, лаўрэата Дзяржаўнай прэміі рэспублікі, прафесара Васіля Шаранговіча — яскравы прыклад таго, як талент і апантаная працавітасць, велізарнае жаданее дасягнуць пастаўленай мэты і самаахвярнае служэнне ёй вывелі хлопчыка з глухой вёсачкі Качаны, што на Мядзельшчыне, на шырокі шлях мастацтва.
Змрочныя дні ваеннага маленства, гаротнае пасляваенае існаванне сярод мудрых і спагадлівых вясковых людзей, нялёгкія, запоўненыя бясконцай працай гады студэнцкага юнацтва, пошу...
Рейтинг LiveLib
4,8
2 оценки
- 5100%
- 40%
- 30%
- 20%
- 10%
Ваша оценкаПрочитали 2
Цитаты
illustratum_dominus28 февраля 2019 г.Читать далееХочацца прыгадаць у сувязі з брагай і адзін кур'ёзны выпадак. У бацькі кубел з брагай стаяў у сенцах перад варыўняй. Паміж сенцамі і хлявом не было капітальнай сцяны, толькі загародка з жардзін. У гэты час у нас акрамя каровы ў хляве быў трохгадовы бык. Дык вось ён узламаў ноччу тую загародку і нахлябаўся брагі, якая ўжо была гатовая да выгану самагонкі (моцнай накрыўкі на кубле не было). Раніцай бацька адчыняе хлеў, а адтуль куляй вылятае п'яны, у поўным сэнсе гэтага слова, бык: разе, разломвае плот і мчьщца ў вёску, калі кароў толькі пачалі выганяць на папас.
У вёсцы пярэпалах: бык жа здаравенны, на рогі можа каго хочаш падняць. Бацька і блізка баіцца падысці. Бык лятаў па вёсцы і ваколіцы больш чым паўдня роў, як недарэзаны, ламаў платы, рыў капытамі зямлю, бадаўся з каровамі, якія як мага хутчэй уцякалі, чуючы нядобрае. Праўда, на людзей не нападаў. Пад вечар бык працверазеў, стаў спакойны, як заўсёды.
Дарэчы, і сярод людзей нешта падобнае бывае. Вось так і чалавек, па жыцці здаецца мірным, памяркоўным, а як толькі перап'е, яму таксама, як таму быку, хочацца раўці, бадацца, нешта крушыць, уступаць у бойкі, яму здаецца мора па калена. Выходзіць, жывёльныя інстынкты аднолькавыя як для людзей, так і для скаціны!085- illustratum_dominus28 февраля 2019 г.
Слова Радуніца -ад «радавацца» -не выпадковае, яно, мне здаецца, сцвярджае ісціну, што людзі павінны радавацца таму, што яны жывыя, могуць памянуць усіх, хто ўжо на тым свеце. Бо як жа растлумачыць, што вечарам на Радуніцу, пасля памінання, ладзіліся для моладзі танцы? Гэта як погляд у будучыню: маўляў, продкі пайшлі, а нашчадкам трэба прадаўжаць жыццё і весяліцца.
044